Overslaan en naar de inhoud gaan

Twitter

Voor een van de projecten, IJsselID, twitter ik. Iedere dag maak ik een twitter. Niet meer dan een. Meestal doe ik dat met tegenzin omdat het verschijnsel twitter me tegenstaat. Iets zeggen in 140 tekens is absurd. Ik maak er een sport van om alle tekens te gebruiken. Dat is niet goed want bij retweeten valt er dan volgens mij wat van de tekst af. Ben zo wie zo slecht in twitteren. Maak nog steeds syntax-ische fouten, doe niets om vrienden te maken, of om het vrienden naar de zin te maken.
Kan het beter? Ik twitterde dat ik op IJsselID een minder correcte blog had geschreven, met een link naar die blog. Omdat ik kan nagaan hoe er real-time op de site wordt gekeken (niet door wie), zag ik dat gelijk bij het verschijnen van de twitter, de site relatief veel werd bezocht. Kortom het werkt, maar dan moet je wel wat vreemds zeggen. Wat een lol.
Ophouden dus met die onzin. Had me ook voorgenomen om tot nu, eind 2015 over IJsselID te twitteren. Komt goed uit.

Kerst

Wel bijzonder die levende of half levende kerststallen. Zoals vandaag op 't Joppe. Met vee. Wat leent er zich voor? Een kameel, kribbebijtend en zich uitlevend op dennenbomen die er stonden als versiering. Wat schapen en een ezel. De personen waren levensgroot maar niet levend. Veel belangstelling zoals ieder jaar. Zag nog een filmpje voorbijkomen van een geit die in de kribbe sprong. Zoals geiten dat doen.

Combine-O-Saurus

Een bezoek waard. Prins te Paard heeft in de oude Vulcaan, de bijzondere landbouwloods in Emmeloord, samen met studenten van het ROC een oude combine, een M103, gedemonteerd en in een exploded view opgehangen. Twee agreologen laten het publiek een heuse Combine-O-Saurus experience beleven. Een mooie manier om het fossiel agrarisch erfgoed te behouden en er het verhaal van te vertellen.

Stad

Een paar dagen Londen. Het wordt langzamerhand een traditie. Als je dat constateert moet je gaan uitkijken. Toch telkens ook weer nieuwe omgevingen en indrukken. Te zien hoe een stad ieder moment en op iedere plek geschiedenis maakt. Leidingen, afvoeren, lagen, oppervlaktes, materialen, kleuren, en dat op iedere mtr2. Telkens weer andere episodes. Nu verandert Londen weer door alle giga gebouwen, door nieuw kapitaal gefinancierd. Een wonder dat dergelijke complexiteit kan bestaan.
Wij waren op zoek naar het mooie en hebben het weer gevonden. Zoals deze lamp, ook van Craig-Martin.

Kantelen

De maatschappij kantelt. Rotmans zegt dat. Velen zijn sceptisch. Op een 'congres' van het TRENDbureau Overijssel (4 december 2015) waarbij de toekomst van kunst en cultuur op de agenda stond, vertelde Paul Schnabel het verhaal van 'de instellingen' en de kunst als een cultuuruiting met alle pincodes die daarbij horen; een pleidooi voor een basisinfrastructuur (BIS). Lucas de Man beleed daarna zijn overtuiging: "Ik weet het ook niet, dus ik ben", maw cultuur is verbinden en netwerken en we zien wel wat er gebeurt, alleen weet ik nog niet wat dat is. Hij is kantelaar. Schnabel is 'penningmeester van het Concertgebouworkest'. Bij de nieuwe nota Cultuur en Erfgoed van Gelderland probeer ik beide een plek te geven, voor zover ik er iets over te zeggen heb.

Holleeder

Even een populistische verzuchting.
Wanneer spreken we af dat er over afrekeningen-in-het-criminele-circuit en de jarenlange procesgang daarna, niets meer wordt gemeld? Niet meer te hoeven horen van Holleeder, Endstra, van Hout, Mieremet. Stel je voor. Het heeft ook nauwelijks nieuwswaarde. Over wat er allemaal aan de orde komt mag toch niets worden gerapporteerd anders dan wat algemeenheden.
Bovendien moeten ze zelf, als ze elkaar zo graag liquideren, voor de proceskosten opdraaien.
Kunnen we ons weer met serieuze zaken bezighouden. Zoals met andere terreur.

Land art

Vandaag de mooie tentoonstelling in Kade 'Expeditie Land Art' bezocht. Landschap en kunst, een mooiere combinatie is nauwelijks denkbaar. Helden als Smithson, Boezem, de Maria, Turrell en Richard Long. Van Long was onder andere de Wood Circle te zien, geleend van het Van Abbe Museum. Het kleine rode stukje hout in de cirkel in het midden van de foto is door HX gesponsord. Om en nabij. Hoop nog eens de spiral jetty van Smithson en de lighning fields van de Maria te zien, te beleven. Want land art moet je beleven.

Mooi resultaat

Mooi dat er uit mijn inzet voor boerderijen, de IJsselvallei/IJsseldelta, erfgoed, kunst & cultuur de laatste tijd mooie dingen voortkomen. Zoals de opname die RTV Hattem/Epe maakte over het boek dat Tjirk van de Ziel schreef over de IJssel, 'de roep van een rivier'. Of het op de agenda krijgen van leegstand van boerderijen in de Stedendriehoek. Of de revitalisering van Agrarisch Erfgoed Nederland. De inzet daarvoor levert een nieuw DB en een nieuw projectvoorstel op. Trekken aan zaken waar schot in zit is mooi. De beloning bestaat vaak alleen uit een goed gevoel, waardering en samenwerking. Het grote geld schiet er soms bij in. Het zij zo.     

Kandidaten

Wat erg dat een van deze mannen of (een) vrouw straks kandidaat moet worden voor de republikeinen. Nog een Bush? Carson? Een kundig chirurg, dat wel. Een magnaat als Trump? Onbenul. Geen van hen inspireert. Hebben ze niets beters? Straks komt er ook nog een Palin-achtige kandidaat vicepresident.
Moet voor de Democraten een eitje worden.

Biënnale

Vier dagen Biënnale Venetië. Geen idee hoeveel kunstenaars gezien. Gekkenwerk. Normaal ga je naar één tentoonstelling, meestal van één kunstenaar. Nu dus dat oneindige aantal. Teruggerekend, besteed je misschien 3 minuten aan een kunstenaar. Zoals iedereen heeft ook, of beter, vooral een kunstenaar recht op aandacht.
Aangeven welk werk het meeste indruk maakte …..? Niet proberen. Het was in ieder geval niet  herman de vries of Sarah Lucas. Maar (van boven naar beneden) de Poolse opera in Haïti was indrukwekkend, 'Sweet Death' Guatemala bijzonder, de winkel van Canada gezellig, de beelden van gaas van de recycle group anders etc. Het decor - de dokken op de Arsenale -, is als altijd uniek.

Gedenken

De laatste dagen waren dagen van herdenken, gedenken en denken. Donderdagavond een mooie uitvoering van het Requiem van Fauré door de Vuurvogel en Kameroperahuis Zwolle. Mooie regie, de muziek is altijd al herkenbaar en mooi. Vrijdagmiddag een verslag van de laatste dagen van een dierbare collega/vriendin. Indringend. Zaterdag naar het Wilhelmina bos in Dronten. Een mooie herfstdag en vandaag Allerzielen in M'bree met fanfare naar het kerkhof vol chrysanten. Een mooie afsluiting. Nu weer het normale leven.  

Een nieuwe website

Een nieuwe HX website. Joepie. Voldoet aan de eisen van de tijd: er is gelet op de leesbaarheid, schaalt naar iedere schermgrootte, duidelijke entree op de homepage met schermvullende foto's van mensen in verschillende situaties, met de projectbeschrijvingen, met het blog, beschikbaar vanaf het begin in 2004 toen het nog notities heette, en met de informatie over HX. Ook de animatie van neef Bart is meegekomen waar het autootje over de kaart snort. (Doet 't als je Flash hebt). Goed werk en hulde aan Julius van der Vaart.

De mensen ofwel de mèse

Toen Marten Fortuyn korte tijd beroemd was in de slipstream van zijn broer, had hij het altijd over de Mensen. Sprak het uit als 'de Mèse'. Denk er nog wel eens aan als de mèse het weer voor het zeggen menen te moeten hebben zoals nu bij de AZC's. Vreselijk om het te zien. Sommige parlementsleden gedragen zich ook zo. W. als roerganger. In de VS kunnen ze er ook wat van. Daar zijn de Republikeinen door de mèse van de Teaparty gegijzeld. Dat leidt tot verpolitiekte commissies zoals die over Benghazi waarvan het doel is Clinton te piepelen (komt van people?). Gênante vertoning als commissieleden elkaar, nog net netjes, voor rotte vis uitmaken. Ben voor de inbreng van mèse maar op deze manier? Volgende doelwit van de mèse wordt vast en zeker het Oekraïne referendum. Dan liever weloverwogen beslissingen van boven. Kan dat nog?

Y-man

gebinten, de Vulcaan (foto Gerdien Feddes)

Kom net terug van een nieuwe productie van Prins te Paard. Weer een mooie, bijzondere voorstelling en ‘spektakel'. Wat het nog bijzonderder maakt is de locatie. Het wordt gespeeld in de Vulcaan een oude opslagloods voor kunstmest in Emmeloord, een van de eerste industriële gebouwen in de NOP. Wat voor een gebouw. Helemaal in beton en met een houten dakconstructie die enorm is, indrukwekkend en van een technisch vernuft dat die alleen al een bezoek waard is. Het beton is door de kunstmest aangevreten, het hout is erdoor geconserveerd. Een boerderij-kapconstructie is er niets bij. Dit weekend en volgend weekend nog te zien. Zie Y-man

DWDD en IJsselID

Het was wel erg veel verheerlijking, ons kent ons en item-na-item bij het tienjarig bestaan van DWDD. (Een dag later: zie toevallig hoe het voetbalprogramma op RTL7 de uitzending neersabelt. Op de man spelen. Genant. Schaam me voor wat ik schreef. Dus: DWDD is uniek en ze mogen best een feestje vieren.)
Alles waar de DWDD formule haar stempel op zet is een succes lijkt het (en anders laat men het vallen). Maar het is soms ook een stigma, zoals met alle keurmerken het geval is. Het irriteert me als anderen er zo duidelijk hun goedkeuring aan verbinden. Zou anders zeker het boek van Atticus Lish hebben aangeschaft en gelezen. Toch een vreemde reactie want door sommige recensenten laat ik me blind inspireren.
Dan het stempel van IJsselID. Vrijdag organiseerde ik (mede) een studiedag over de Biografie van het Landschap. Lezingen en discussie op een hoog niveau, een deskundig en gevarieerd publiek en zoveel informatie dat het moeilijk is direct de conclusies te trekken.
Het gaat allemaal langer duren dan de 1-minuut pitches van DWDD. Gelukkig wel.

Wezep

Op 24 november 2009 verwees ik hier naar een bericht in de Stentor over Wezep, het christelijk stratenmakersdorp aan de rand van de Veluwe waar drugsgebruik vanzelfsprekend is. Ik verbaasde me over de relatie tussen al die fenomenen. Het verhaal gaat verder want gisteren in de NRC een artikel over het uitzonderlijk hoge zelfmoordpercentage onder jongeren. "De verbondenheid is groot in Wezep, zegt de dominee. Maar het zijn geen praters in het dorp." Akelig.

Over de top

Was in Arnhem, op Arnhem Centraal. Parkeerde de auto daar. Heb een half uur extra uitgetrokken om die terug te vinden en het kaartje te betalen. Voelde me een provinciaal. Er liepen er meer rond.
Straks, als ooit alles af is, zullen we verrukt zijn van de architectuur. Het zal vele prijzen krijgen. Maar vooralsnog: er zitten erg veel hellende vlakken, ge-blob, licht- en luchtkoepels oid, nieuwe bouwtechnieken in het geheel verwerkt. Op de een of andere manier doet het nu al gedateerd aan. En ontworpen in een tijd waarin alles nog kon. Als ProRail ermee te maken heeft dan kan ik me de financiële debacles daar wel voorstellen.

Leegstand boerderijen

Op 24 september was er op de Kribbe in Wilp een studiebijeenkomst over 'het platteland schabullen', dat wil zeggen het platteland aanharken en aangeharkt houden. Stichting IJsselhoeven en IJssellandschap organiseerden het congres waarbij de nadruk lag op de IJsselvallei en de Stedendriehoek.
We kregen van het InnovatieNetwerk de cijfers van de te verwachten leegstand van boerderijen en hebben het fenomeen van alle kanten besproken. We hadden het over een sloopladder, flexibiliteit en tijdelijk gebruik, de overheid die moet loslaten om initiatieven mogelijk te maken.
De oude programma's werken niet meer. Veel boeren hebben het deze dagen te druk met uitbreiden of ze zijn gestopt en hopen dat de overheid met een oplossing komt om bijvoorbeeld asbest op te ruimen of om oude schuren af te breken in ruil voor een bouwlocatie (Rood voor Rood).
De teneur van de middag was dat je op zoek moet naar nieuwe partijen, coalities en instrumenten om de te verwachten leegstand op te lossen. Op ijsselhoeven.nl een verslag van de middag.

leegstand boerderijen

Economisme

In Deventer langs de A1 zijn twee windmolens verrezen. Die dienen tenminste nog ergens voor. Nu staat de wethouder toe dat er twee veertig of nog meer meter hoge reclamezuilen mogen verschijnen. Gedesigned dat wel. Volgehangen met een led-schermen en borden; goed om bedrijven in Deventer te promoten. Het levert de gemeente zo'n € 40.000 tot € 50.000 aan inkomsten.
In Wichmond, heeft iemand met  teveel geld besloten dat er een rundveebedrijf moet komen voor zo'n 1450 stuks vee. Na protesten heeft hij bedacht dat 650 ook genoeg is (elders in Gelderland komt dan nog zo'n bedrijf). Ondertussen protesteren boeren, die het opheffen van de superheffing hebben gevierd als 'liberation day', in Brussel tegen de lage melkprijs maar bouwen ze de ene ontsierende stal na de andere.
In alle gevallen worden, om met Adriaan Geuze te spreken, de procedures waarschijnlijk correct gevolgd maar landschappen gaan wel vakkundig naar de knoppen.
Jesse Klaver heeft gelijk. Er is meer dan economisme (de overtuiging dat de economie en het economisch gewin voorop staan). Er is ook nog zoiets als geluk, schoonheid en tevredenheid.
Als dit de voorbode is van de-crises-is-voorbij dan hoop ik dat de volgende snel komt.

September cultuurmaand

Er valt niet aan te ontkomen. September is de maand waarin er heel openluchtcultuur wordt gepresenteerd. De vakantie is voorbij en met een mooie nazomer lukt het om de winter nog even uit te stellen. Zeker dit weekend, open monumentenweekend is er veel aanbod. Deze week was er het vijfjaarlijkse openluchtspel op Kampereiland, waar de mooiste boerderijen op terpen liggen en 'water' dichtbij is, letterlijk en figuurlijk. Men voerde er een fraai spel uit, Water!. Iedereen kwam langs. Huttenklaas, Wilhelmina met de jeugdige Juliana, Hillary Clinton's voorouders die naar verluidt op Erf 27 hadden gewoond. Aan het einde een klein stukje Roosegaarde

kampereiland erf 27

Opera

Ouder wordend ga je andere kunstvormen waarderen. Opera bijvoorbeeld. Hoewel het vreemd is om - zeker in het Nederlands - spreektaal te horen zingen, door klassieke stemmen. Waarschijnlijk ben ik nog niet ver gevorderd in het begrijpen van woorden en klank.
Opera's op locatie of bijzonder geënsceneerd zijn een pre. Vanmiddag 'Ik vertrek' van het Kameroperahuis in Zwolle gezien. Eerder Cosi fan Tutte op Nije Trijne, en nog eerder Lulu verzorgd door William Kentridge. Hoe interessant ook, het blijft een moeilijk toegankelijk genre, zelfs als je ouder wordt.

nije trijne cosi fan tutte

Kameroperahuis Zwolle

Terwolde 2

Alsof men mijn vorige bericht had gehoord. Vannacht ging voor de tweede keer na 25 jaar de molen van Terwolde in vlammen op. Door de bliksem.

Terwolde

Heb het me nooit gerealiseerd, maar Terwolde waar ik woon, staat als het ware symbool voor een paar, vaak minder fraaie episodes van de wereld- en de regionale geschiedenis. De Kerk is genoemd naar Cosmas en Damianus, martelaren van de eerste christenvervolging die van keizer Diocletianus. Pre-ISIS. Landgoed Matanze is genoemd naar de baai in Cuba waar Piet Hein de zilvervloot veroverde. Waar nu camping de Scherpenhof staat was een grote steenfabriek, een van de velen langs de Ijssel. Er was dé fruitteeltvakschool voor de IJsselstreek en Sabina 17 van Schrijver was een Europese kampioene MRIJ die geruimd is bij de MKZ uitbraak in 2001. Niet niks voor een klein dorp, zoveel bloed en ellende. Zelfs de Rustende Landman is al eens in stukken gezaagd en weer in elkaar gezet.

rustende landman

Ingenieurs

Kwam gisteren, na opera Nije Trijne, bij toeval in de wereld die Geuze als zomergast vorige week bedoelde. Het Waterloopbos waar de ingenieurs van Delft en Wageningen hun proefopstellingen voor grote waterwerken hadden ingericht. De foto's van de proefopstellingen op schaal, zijn indrukwekkend; wat er nog van over is vraagt veel verbeelding: zo moet het hebben gewerkt. Een batterij golfslagmachines voor het opwekken van kunstmatige golven, was nog herkenbaar.
Daarna nog Nagele bezocht, het stedebouwkundige hoogstandje in het nieuwe land. De 'Diensten' hadden het toen voor het zeggen.
Alles was maakbaar in die jaren, nu is er van die overtuiging erg weinig meer over. Er wat we laten maken, laten we over aan de markt.

waterloopbos

Geuze's Blik op Leiden

Als we niet heel snel bedenken hoe we met de openbare ruimte omgaan dan krijgen we een landschap dat we niet willen maar toch ontstaat. Dat was de strekking van Adriaan Geuze's betoog naar aanleiding van de 'Blik op Leiden'; of op Zaltbommel, of Waalwijk of ….. al die andere snelweglocaties. Wordt tijd dat we weer gaan nadenken want we moeten nog heel veel windmolens en zonneparken inpassen, dijken verstevigen, de nieuwe landbouw een plek geven, winkelstraten saneren, etc etc. Planning is verworden tot het volgen van procedures, het is een speeltje voor juristen en ontwikkelaars. De overheid neuzelt en heeft geen visie en zeker niet meer de wil om zelf aan de slag te gaan. De markt moet het doen en 'in redelijkheid komen we er wel uit'.
Vreemd trouwens, was Geuze zelf ook geen speler die het liet gebeuren?
En dan wil ik ook nog bewoners - het woord burger viel in de hele drie uur maar één keer - een stem geven. O ramp.

Brinta of havermout

Het vluchtelingenprobleem wordt almaar groter en steeds moeilijker oplosbaar lijkt het en volgens van Saarloos, de zomergast van zondagavond, doen we er goed aan de onverwachte buitenwereld op ons af te laten komen.
Daarom durf ik mijn probleem voor te leggen, mijn ontbijtcrisis. Was eerst helemaal tevreden met warme brinta (magnetron, hoogste stand, 2 min.). Maar in Schotland ontdekte ik de havermout. Eerst in zo'n supermarktbakje, voorbewerkt; er hoefde alleen maar warm water bij en even laten staan. Later de havermout uit een pak, ook met bijverpakte ingrediënten en nu de biologische havermout van de markt.
Het is net of ik moet kiezen. Moet dat? Afwisselen? De ene dag brinta, de andere dag havermout Op de smaak van de dag? Kiezen op basis van gemak? Havermout vergt meer toezicht en in ieder geval meer nazorg. En het bereiden van havermout is een kunst, de juiste hoeveelheid en 'doorkooktheid'. Misschien eens proberen ze te mengen?
Problemen. En dat als de dag nog moet beginnen.

Vreemd, vervreemdend

Vandaag even in Kampen geweest, even door de stad gelopen. Vreselijk te zien hoeveel er leegstaat in de winkelstraten. Wat overblijft blijft overal over: kappers, telefoonhoesjesverkoopwinkels, banken, wat kledingzaken, eetgelegenheidjes. De rest is verdwenen door ACTION, internet, er-was-teveel-van en door de crisis. Wat een verschraling. En de invulling kan niet meer komen van nog een pop-up en telefoonwinkels. Hoe wel?
Ik was er omdat ik de tentoonstelling van Müller en Rogge wilde zien. Twee long-time favorieten, op de een of andere manier. Müller toen hij nog met bouwsels van sloophout bezig was en Rogge met zijn vreemde tenten. Nu ander werk, hoewel Müller de gebouwtjes nu 3D print. Er was ook een vervreemdende expositie van Julia Winter, een Russisch Nederlandse.
Eigenlijk was vanmiddag dus alles vreemd.

Julia Winter

 pjotr mueller

Subsidies

Ben bezig om financiële bijdragen aan te vragen, subsidies dus, voor een nieuwe theaterproductie van Stichting IJsselhoeven. 10 aanvragen, voor een totaal bedrag van 50.000 zo ongeveer. Mooi om iedereen weer te overtuigen dat we met iets heel moois beginnen. De regels zijn streng en worden ook zo toegepast. Wij zijn in dit soort zaken roomser dan de Paus en komen bij het afrekenen altijd uit zoals begroot en zeker binnen wat we te besteden hebben.
Hoe kan het toch vraag ik me af dat het juist met de grote projecten, producties, producten zo gruwelijk fout kan gaan. Welke Olympische spelen, welk Koningslied, welke IJtunnel, blijft binnen de begroting? Verkeerd gebudgetteerd, slecht beheerd of met opzet belazerd.
Zou ik ook wel eens willen, maar zoiets lukt me niet.

Landschap

In Schotland gaat het om het oude landschap, zeker in het noorden. Veen, lochs, de zee, varens en baaien. Het weer helpt ook om er een tijdloos en eindeloos geheel van te maken. Het inspireert velen.
Goldsworthy onderzoekt, pulkt en graaft in landschappen en maakt nieuwe oppervlaktes. Het landschap als laboratorium. Stone house. Jencks maakt nieuwe landschappen door ze met zwaar materieel te lijft te gaan. Voor een toeristische of een spirituele verbeelding. De lady of the North, Cells of light. Gormley zet er (in Noord Engeland) grote beelden in waardoor het zicht op het landschap en het leven verandert. Firmament en the Angel of the North.

landschap met peat

stone house Goldsworthy

lady of the north Jencks

cells of light Jencks

firmament Gormley

angel of the north Gormley

Schotland

Drie weken Schotland. Langs de westkust naar het noorden tot Cape Wrath. Aan de eilanden zijn we niet toegekomen. Het was een koude en natte vakantie. Maar wat een landschappen & zeeën. Kastelen, tuinen en ruïnes, een hele geschiedenis vol. We lazen ondertussen, O'Hagan, MacFarlane en Nan Shepherd. En een boek over de clearances, de beweging begin 1800 waarbij schapen voor meer inkomsten zorgden dan pachters. Dus moesten alle pachters weg van huis en grond en ergens aan de kust maar visser worden. Fragmentjes uit de biografie van een landschap.

oude boerderij bij Wick

Een beetje van alles

Een beetje Moslim, een beetje supporter van …. maar ook van ….., een beetje Nederlander maar ook Europeaan. Een beetje van alles, dat is misschien wel de grootste kwaliteit die je in je leven kunt bereiken. Juist niet de wijze koppigheid naarmate je ouder wordt. Relativeren dus.
Als er al sprake is van overtuigingen en principes dan in het besef dat anderen andere hebben.

Passiespelen

Als je uit die traditie en omgeving komt dan moet je een keer in je leven naar de Passiespelen in Tegelen. Dat was gisteren. Het is Nationaal Erfgoed. Een eigen theater met indrukwekkende overkapping, een giga aantal spelers, ouvreurs (?) op leeftijd, publiek op leeftijd, een geweldig decor en speelvlak, veel wc's, een ezel voor de intocht, vlaai en een heel serieus verhaal. Heb het nu meegemaakt.

passiespelen tegelen

Weidevogels

De wereld van de weidevogel en de akkerrand. De agrarische natuurverenigingen zijn opgegaan in collectieven om het nieuwe stelsel aan te kunnen. Er bestaat nu iets als SCAN, ANLB, Natuurlijk Platteland Oost, etc. etc.. Men mag zelf het (mindere) geld volgens nieuwe regels verdelen. Grutto's en andere weidevogels zijn alleen in kerngebieden geld waard, de rest van agrarisch Nederland is al weidevogelvrij.
Er gaat heel veel geld in om. Bijvoorbeeld: voor 34 nesten, een bedrag van € 1,3 miljoen over een periode van 30 jaar. Nog steeds zo'n € 1.250 per grutto paar. Velen verdienen er hun brood aan.
Zijn er geen andere oplossingen? Zelf grutto nesten bouwen, - doen we ook met zwaluwen, dassen en mussen-, plastic grutto's, drones als grutto's, iets aan vossen en ooievaars doen, elders gruttorechten kopen - biodiversiteit hoef je niet per mtr2 af te rekenen -, in ieder geval vogels beschermen meer om de liefde dan om het geld. Trouwens de grutto's gedragen zich al even wispelturig als dat ze vliegen. Ze houden zich niet aan de kerngebieden.

Camping Onbestemd

Afgelopen weekend, Camping Onbestemd op de Tweede Maasvlakte. Onderdeel van het Jaar van de Ruimte. Een geheel verzorgde kennismaking met bijzondere omgevingen in Nederland in goed gezelschap. Fossielen zoeken, yoga, slapen op het strand (of in de auto), wind en kou, zon, boottocht door de Amaliahaven, het NUT speelde Geluk, een dichtworkshop, lekker eten. Ook veel wind, kou, zon en praten.

zandwacht

tenten op strand

containerkranen

Koeien, opera Misha

Een stukje (Dada) uit het libretto van Cherry Duyns voor 'Koeien, Opera Misha'.

Konijntjes, herten, snoes
De wortelhaan, das simmelhaenchen
Le croco jaune bien etonné des
maribunderlande ins gesamt
niedliche exemplare von rauschgift
ent schlummersten beefpack
garantie - de volgende
etc.

En dat gezongen door een sopraan. Onbegrijpelijk, dit fragment en ook de hele opera. Maar uitzonderlijk mooi en ontroerend. Gisteravond Holland Festival.
Zouden alle boeren moeten mogen meemaken.

Blunders

Ben Westwing aan het kijken. 'Binge' kijken zoals dat heet. Binge in overtreffende trap.
Spinnen, framen zijn essentieel. In iedere eflevering wordt er gelekt, gehyped, ingewisseld. Alles is strategisch. Zoals het Dikke Ik van de VVD.
Het begint met een goed plaatje. Dat gaat nog wel eens mis. Juncker en Tsipras: hoe de grootmacht een arm over de schouder van de schlemiel legt; opa troost zijn zoon. Verzin een bijschrift, zoals hier.
Laat ze dit maar niet in Griekenland zien. Arm Griekenland.

junker en tsipras

Overheid en bedrijfsleven

Twee werelden, de overheid en het bedrijfsleven. Zo heet dat. Vraag me wel eens af hoe die twee zich tot elkaar verhouden: tav van bijdrage aan de BNP, aan het welzijn en welvaart. Het vreemde is dat we eigenlijk alleen maar horen van wat de overheid doet en laat, de zaken die misgaan, de verkeerde besluiten, de incompetentie. Daar worden we door pers en media over geïnformeerd. Van die andere wereld, van het bedrijfsleven horen we nog net over bonussen en faillissementen. Voor de rest wordt het allemaal op één hoop gegooid en gaat het over de AEX, de markt, ratings, het consumentenvertrouwen. Maar blunders, verkeerde beslissingen, onkunde, schandalen, er moet wel erg veel aan de hand zijn wil dat naar buiten komen. Voor ons opereert de overheid in het volle licht, het bedrijfsleven in de schemer. Arme overheid.

Private kunst

Gisteren de beeldentuin Clingenbosch in Wassenaar bezocht waar een deel van de Caldic collectie is opgesteld. Een bijzondere ervaring. Mooie beelden, bekende beelden, grote kunst. Het kon niet op.
Je weet dat kunst geld is en dat bedrijven en rijke mensen in kunst doen. Dat moeten ze ook want de overheid doet steeds minder. Bij Kröller-Müller of Boijmans van Beuningen ben je vergeten dat de kunst door het rijke industriëlen bijeen is gebracht. Gisteren werd je daar met de neus op gedrukt. Een private tuin, strak geleide rondleidingen, rondom het grote huis omgeven door park, bos en duin. Na afloop toch een kater: het geld is uiteindelijk verdiend over de rug van ons allemaal. We mogen daar bij de gratie van van Caldenborgh van genieten. Vreemd.

Anya Gallaccio, Blessed

Nostalgie

Heeft niets met nostalgie te maken. Of toch? Bij ons thuis vroeger: kwam de 'sigarenvrouw' aan huis, haalden we de voetjes van de champignons & stukken van de asperges op bij de tuinders, bezorgde iemand die bij de Limco werkte knakworsten, brachten we het beste van het varken naar de pastoor en kregen de eerwaarde zusters van het klooster stalmest voor hun tuin, hadden we gerbera's op tafel omdat iemand die in de kas teelde.
Verbondenheid was een economische noodzaak en daarmee vanzelfsprekend.

asperges

Water

Als je bestaande wegen verbreedt dan lopen die (even los van crisis en zo) gelijk weer vol. Meer asfalt meer auto's. Stel dat water een eigen wil heeft, zou het dan niet zo zijn dat, nu er ruimte komt en het water zich niet meer in hoeft te houden, er dus ook meer komt. Bronnen ondervinden minder tegendruk en kunnen vrijelijk en ruimer stromen. Water dat eerder opgevangen werd voedde het grondwater; nu stroomt het ongehinderd door. Misschien constateren we straks dat er water bij is gekomen. Niet alleen door het klimaat maar 'nieuw' water.

Sint Petersburg en Helsinki 2

Eigenlijk ook wel een beetje beschamend. Sint Petersburg bezoeken in een tijd waarin Poetin alles doet om Rusland weer neer te zetten als de grootmacht weg van het westen; moreel en maatschappelijk terug naar 'moedertje Rusland'. Had ter voorbereiding wel Hans Boland en andere Rusland critici gelezen maar eenmaal daar, weet je niet waar je op moeten letten. Niet alleen de taal maar alles is anders. Terug in Nederland lees je dat op de dag dat we in Helsinki aankwamen vanuit Sint Petersburg, de paraatheid van Finland was opgevoerd nadat er vreemde onderzeeactiviteiten waren ontdekt en dat reservisten inmiddels een brief gekregen hebben om zich beschikbaar te houden voor eventuele mobilisatie. Dan realiseer je je dat je in een land hebt rondgelopen dat je niet kent en nooit zult leren kennen als je er geen jaren in investeert. Onze trip was dus niet 'serieus' maar toeristisch en dan mag alles.

Sint Petersburg en Helsinki

Een korte vakantie achter de rug. Vliegen naar Sint Petersburg, met de trein naar Helsinki en terug vliegen. 8 dagen en gezien wat je gezien moet hebben. Het normale leven dus niet. Alleen een paar highlights. Maar die zijn indrukwekkend. In Rusland heb je geen weet van dat gewone leven maar ontkom je niet aan de pracht en praal van de macht. Peterhof, de Hermitage, Mariinsky, het is imponerend. Finland is egaler rijk lijkt het. Mochten er nog de 1ste mei meemaken als studenten de stad overnemen. Picknicken in het park. Bij vijf graden. Her en der nog een rode vlag.

peterhof

1 mei park helsinki

Geluk

Nederland gezakt op de lijst van gelukkigste landen. Zat erin. Geen probleem. Hoeven we ons geen zorgen te maken of we Denemarken en Zwitserland ooit nog eens voorbijkomen. Als je in een minder rijk buitenland bent dan wordt 't allemaal nog wat relatiever. Misschien heeft geluk ook weinig te maken met arm of rijk maar met vrij van oordelen en voorbeschikking.

Bijschrift

Iedereen staat wel eens ongelukkig op een foto, maar drie tegelijk! Kwam deze foto tegen op Twitter met de suggestie er een bijschrift bij te maken. Moet niet zo moeilijk zijn.

Voortman, Ojik en van Miltenburg

Drukke tijden

Voor iedereen drukke tijden. Brak een takje van een kiwi af en ik voelde een paar druppels, de sapstroom. Dan word je onrustig. Alles moet klaar, compost, geschoffeld alsof het geen dag kan wachten. Ook druk met oude en nieuwe 'dossiers': het narratief afgemaakt, AEN weer tot realiteit verleiden, sloop en asbest bespreekbaar maken. Motel Mozaïque, een dag Rotterdam, is een mooie afleiding. Om Kate Tempest te horen. Verstond haar nauwelijks maar wist wel dat het eigen, echt en bijzonder was.

Kate Tempest

Paasrituelen

Gisteren de Mattheus Passion in Deventer. Met twee koren en orkesten in kruisopstelling. Zoals het bedoeld was.
De Paasdagen vanaf Witte donderdag tot Beloken Pasen waren altijd al vol symboliek. Veel meer dan Kerst. Fascinerend was wat er met de klokken gebeurde. Na drie uur vrijdagmiddag mochten de klokken niet meer luiden. Ratels namen het bellen over. De klokken waren naar Rome gegaan, om op zondagmorgen, Paasmorgen vol eieren, terug te komen. Al beierend strooiden ze de gekleurde eieren (in Buisman) uit over het land. Alleen over het katholieke land neem ik aan.

Ronkende taal

Deze weken/dagen bezig geweest met Energietransitie. Mijn inspanningen hadden niet het gewenste resultaat maar ik heb er heel wat nieuwe woorden bijgeleerd.
Dacht ik klaar te zijn, krijg ik een nieuwe editie van het glossy Food&Nutrition in de bus. Niet om gevraagd, maar wat geeft 't. Weer een andere wereld. Zie dit citaat: "Zo worden de uitvoeringsorganisaties Development Company Greenport Venlo (DCGV) en Trade Port Noord (TPN) in elkaar geschoven tot een ontwikkelbedrijf waarbij ook Venlo Greenpark, het kloppend hart van Greenport, zal aansluiten. Het Greenport Venlo Innovation Center en de Stichting Greenport Venlo worden opgeheven." Het geheel gaat nu Brightlands Campus Greenport Venlo heten.
Daar ben ik blij om.

Veelbelovend

Een mislukte zonsverduistering, een hopeloze verkiezing, een prijsvraaginzending die nog niet voldoende body heeft, een 'biografie-verhaal-narratief' -methodiek in de maak die nog steeds niet af is, de lente die nog niet doorzet. Terwijl de AEX weer 500 punten heeft bereikt - een nieuwe luchtbel - en de ABN Amro en ING bestuurders er weer een paar ton hebben bijgekregen.
Soms zit het niet mee, maar meestal wel.

Straattapijt

Voor de deur wordt de straat opnieuwd gelegd met oude stenen. Na een aantal weken in het zand is dit een heel mooi gezicht. Een tapijt van stenen wordt neergelegd. Niet dat het zonder handwerk kan maar dit is wel een behoorlijke Arbo verbetering.

straattapijt

Snoeien

Ieder jaargetijde is het mooiste. Ook dit weer. Nauwelijks een knop aan de boom, laat staan groen. Als de fruitbomen goed gesnoeid zijn, is het een prachtgezicht. De kunst van snoeien. Open maken. Je moet, als je onder de boom staat, een pet omhoog kunnen gooien zonder dat die blijft hangen. Dat zei onze oude buurman. Dit jaar wel veel weggehaald dus het zal een rustig appel-, peren- en walnootjaar worden.

Waterlicht

Gisteravond Waterlicht van Studio Roosegaarde, de alomtegenwoordige kantelaar en ontwerpfenomeen, gezien in Westervoort. Het is mooi, toegankelijk en beleefbaar. Voor iedereen. Het was druk maar dat merk je eigenlijk niet. Opvallend, er was alleen het licht, de mensen, het weer en het blauwe licht. Geen banieren, borden, infostands, voorlichting of propaganda. Nog niet eens een bord om te gaan stemmen voor het waterschap.
Iedereen maakte dezelfde foto, vanuit 'het water'. Deze is anders, van Jaap Burger (@spree). Nog mooier dan de werkelijkheid.

Waterlicht (foto Jaap Burger @spree)

Kaartenhuizen

Het was op DWDD, dus er is niet aan te ontkomen. Vandaag staat seizoen 3 van House of Cards op Netflix. Daar kunnen frauderende VVD's een puntje aan zuigen. En dan is er nog Newsroom, de Fractie, Homeland. Gaat allemaal over zaken waar we geen weet van hebben. Gelukkig zijn er nog intrigues buiten de politiek. Mad Men, Nashville, Orange is the New Black. Hoe kun je onder al dit geweld nog normaal blijven en niet cynisch worden?

Overkill

Wordt er steeds meer geld besteed aan voorlichting, promotie, feel-good evenementen en gebeurt dat door overheden of in opdracht van overheden, door organisaties die er dicht tegen aan zitten? Overheden voelen nattigheid, willen vertellen hoe goed ze het doen, met hoeveel bezorgdheid. Ze willen zo graag dat burgers (bewoners dus) meedoen en geïnformeerd zijn over alle programma's en ondersteuning en websites en helpdesks en steunpunten en inbelnummers. Of het nu gaat over water, veiligheid, zorg, erfgoed, cultuur, milieu, clean tech, ruimte, de PR buitelt over elkaar heen. Zeker als er verkiezingen aankomen.
Of is het jaloezie en verdachtmaking?

Burgers' Bush

Was vandaag in Burgers' Bush. Weet nog hoe zo'n 25 jaar geleden de eerste kunstmatige habitat werd gerealiseerd, Burgers' Bush. Er was de nodige scepsis: kon een afgesloten ecosysteem wel vitaal blijven? De vochtige tropen, de landrover die als koloniaal overblijfsel langs het pad stond. De waterval en de lianenbrug (nou ja). Het is er nog bijna zo als 25 jaar terug. Het ecosysteem doet 't prima. Maar gaat het hier om conserveren - een stukje openluchtmuseum -,  de actualiteit laten zien of een ensemble maken dat op dat moment klopt? 'T is een beetje genant, Afrika is echt veranderd.

Een water-seminar

Was vandaag bij de "studiedag Innovatie in Waterveilig en Klimaatbestendig Inrichten; uitvoering Deltabeslissingen in de praktijk". Als je die titel doorgrondt, waarom en waarover daar gepraat moet worden, dan heb je de helft van de uitkomst al te pakken. Waarover ging het? HWBP en MIRT, meerlaagsveiligheid, handelingsperspectieven, veiligheidsbewustzijn, compartimentering, piping, verticaal en flexibel evacueren, stakeholderanalyse, ruimtelijke adaptatie, meekoppelen. Veel over verbinden. Vertegenwoordigers van waterschappen, gemeenten, provincie waren elkaar druk aan het bevrijen. Er waren nog wat probleempjes: de relatie veld en backoffice, de juristen tov techneuten, de 'keur'. En het geld.
Er waren ook wat bewoners. Arme bewoners.
De mooiste uitspraak kwam van de dichteres van de dag: "De goedkoopste dijk is die die niet gebouwd hoeft te worden."

Ik journalistiek

Deze dagen valt het woord 'ik-journalistiek'. 10 Jaar geleden was het not done om de ik-vorm te gebruiken in een serieus journalistiek stuk, dus anders dan in een column. Nu is het steeds gewoner als je vanuit jezelf schrijft. Het hangt samen met het persoonlijk maken, het sensionaliseren van nieuws en kennis. Bloggen is nog exhibitionistischer.
Vandaag een hele dag TEDxZwolle. 12 'hoorcolleges', bijdragen van telkens 15 minuten, flashy ondersteund door gepaste media. De sprekers laten zichzelf graag zien. Als je dan iets te zeggen hebt is dat prima maar het gaat ook mis. En wat de sociale media betreft, niet alles wat technisch kan, hoeft.

tedx zwolle 

Alles IJsselID

Mooie dag vandaag, soms komen dingen samen. Vanmorgen met Maaike, Marjan en Joska aan het artikel over IJsselID gewerkt, de essentie van narratieven verder uitgedacht. Vanmiddag in Etten-Leur verteld over de Identiteitsfabriek IJsselID - nota bene een Brabantse 'uitvinding' - voor vertegenwoordigers van kwijnende streekmusea in Brabant. Vanavond in Gorssel een mooie aanpak van de landschapsbiografie van Gorssel gehoord en gezien. Studenten Larenstein presenteerden die. Bescheiden maar mooi gedaan en voor een zeer talrijk en geïnteresseerd publiek.

Hrabal

Serendipiteit? In mijn boekenkast, alfabetisch geordend, staat een boekje met drie 'rabiate legendes' van Bohumil Hrabal naast dat van Pawel Huelle, 'Mercedes-Benz', met als ondertitel 'Uit de brieven aan Hrabal'.

Charlie klinkt wel lekker

Alle boosheid over wat in Parijs gebeurde liet zien dat de democratie nog werkt. Zelfs zo goed dat het een wedstrijd werd van wie het snelste en scherpste Je suis Charlie kon zeggen. Met ie ipv y. Het was sexy en Frans en je hoorde ergens bij. De TV beelden verleidden ook wel tot drama.
In Zwolle worden in een spoortunnel tegeltjes aangebracht. Men organiseert een wedstrijd 'tegeltjeswijsheden'. Ik heb Je suis Charlie voorgesteld. Gelukkig in een tweet (grrr) die niemand ziet. Want bij dit soort gebeurtenissen moet je eerst goed nadenken, nog eens nadenken en dan beter maar niets zeggen.

Nieuwjaar 2015

Een goed, gelukkig en gezond Nieuw Jaar

nieuwjaar 2015 (Lies Holstein)