Overslaan en naar de inhoud gaan

Ensor

Een paar dagen Londen. Bij de Royal Academy of Arts stond een meterslange rij te kleumen om de de tentoonstelling over abstract impressionisme te zien. Wij zagen Ensor. Ensor tekende de 7 hoofdzonden. Een ervan is IJdelheid: de IJdele omringd door ongelukkige aanbidders. De dood, het verderf is alom. Een ezel. Hoe actueel.  
 

Bureaucratie

Kreeg laatst (abusievelijk) de vraag om mijn bedrijfsgegevens door te geven om te kunnen mee-tenderen bij een opdracht. Ik moest de volgende gegevens indienen:
KVK uittreksel, G-rekeningovereenkomst, Loonbelastingverklaring, SNA-keurmerk, Aansprakelijkheidsverzekering, VCA*, VCA**, VCA petrochemie, VCU, NEN-EN-ISO 9001, NEN-EN-ISO 14001, NEN-EN-1090, OHSAS 18001 / ISO 45001, FSC-keurmerk, PEFC-keurmerk, MTCS- keurmerk, Beton Bewust Keurmerk, Deelnemer aan Bewuste Bouwers, KOMO - Attest / Attest-met-productcertificaat / Productcertificaat / Procescertificaat / Managementsysteemcertificaat, KOMO-Install, NL BSB, KIWA, CO2-Prestatieladder  (5 treden), Veiligheidsladder (5 treden), MVO prestatieladder (5 treden), PSO prestatieladder (4 treden), IF cijfer 2013, 2014 en 2015, CE-markering, ProRail Erkenning.
Vrij ondernemerschap? Wat is dat? Helemaal niet zo gek om zzp-er te zijn. 

Meedogenloos

Goed dat zijn accu af en toe opgeladen moet worden en de colored sculpture van Jordan Wolfson een uur mag uitrusten van de vernedering, de mishandeling die die moet ondergaan. We zagen vandaag in het Stedelijk fascinerende kunst. In een installatie hangt een pop aan drie zware kettingen die hem alle kanten van de vloer laten zien, op de kop, aan één arm, ineengezakt, weggesmeten, vallend op zijn hoofd. Het voortdurende geratel van de katrollen, soms muziek, 'When a man loves a woman'. Heel hard.
Ga het zien. Je wordt er stil van, te midden van alle geweld.

Samenhangen

Aliki van der Kruijs maakte voor IJsselID het tafellaken, Horizont BPK.235646.  In opdracht van Thomas Eyck verbleef ze onlangs een week op de Jungfrau om te reflecteren  op het boek "colour-based on nature" van Irma Boom waarin de Jungfrau een van de onderzoeksgebieden is. Aliki vroeg zich af of ze geen biografie van het landschap aan het maken was.
Ik bestelde het boek van Boom, kreeg het in huis op het moment dat de proefprints van het werk van partner Lies Holstein werden bezorgd. Hetzelfde procedé lijkt het. Kleur uit afbeeldingen, landschappen halen. En zo nieuwe beelden maken. Zoals je verhalen uit het landschap haalt, wat een biograaf doet.
In het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen is deze maanden een expositie van jonge kunstenaars zoals Aliki die reageren op het werk van oudere, meer gevestigden, zoals Irma Boom. 

liesholstein.nl

Lies Holstein, in alles partner van HX, heeft een eigen website. www.liesholstein.nl. Een overzicht van haar beeldend foto-werk. De site zelf is een kunstwerk. Horizontaal georganiseerd en op kleur gesorteerd. Webdesign Julius van der Vaart. Bestudeer de site, geniet van de werken en bestel. 

fotowerk © lies holstein 2016 yellow1

BOT

Het belooft weer een mooie voorstelling te worden. Gisteren de try-out gezien van Lek, de nieuwe voorstelling van BOT, het gezelschap dat heel veel energie verzet om bijzondere muziek te maken. Die steeds mooier wordt. Deze keer speelden een zelfrijdende rollator met klepperende schoenen en een zelfstrijkende cello op een rolstoel mee. 

TK'17

Ruben Oppenheimer, NRC 8 december 2016

Fountainhead

Het decor van Fountainhead, de 4-uur durende voorstelling van Ivo van Hove, was al de moeite waard. Zo was het decor bij binnenkomst. Een architectenbureau waar de strijd zich afspeelde tussen Roark als volstrekte eenling, ego en Keating die in alles zijn tegenpool was. Het boek is de bijbel van de libertairen en conservatieven nu. Populisten denken dat ook te zijn, wars van collectieven en overheid. Maar het zijn allemaal 'Keating's'. De hoeren van deze tijd. Zo had Ayn Rand het niet bedoeld.

Big data

Heb net de laatste aflevering gezien van Black Mirror. Op Netflix. Gruwelijk, griezelig, deprimerend. Alles wat likes, hashtags, smartphones, chips, drones, camera's kunnen, wordt gebruikt en loopt uit de hand. Big data. Helemaal niet leuk. 

Waterdunen

Las net 'Het vierde gewas', boekenweekgeschenk bij de Week van het Zeeuwse Boek 2106. Chris de Stoop schreef het; een vlugschrift over het offeren van de Breskenspolder aan natuur & toerisme. Project 'Waterdunen'. Recreatie is het vierde gewas waarmee Zeeland de krimp en de waardeloze landbouw wil bestrijden. Waterdunen is een van de plekken waar de kustlijn zal wordt volgebouwd. En de zee zal straks innovatief binnenstromen. Klinkt allemaal nog ronkender dan bij de Hedwige Polder.
De Stoop is meester in het tot leven brengen van wat eens waardevol was maar wat door economische of ecologische machten moet verdwijnen, uiteraard na het aanroepen van oneindige nota's en nog meer deskundigen.
Al die machinaties, alle opportunisme. Je kunt het uittekenen maar de Stoop kan het opschrijven. 

Vals

Simon Schama ziet deze foto als het portret van "de anti-establishmentkampioenen van het gewone volk". Glimmende kitch, vergulde tierelantijnen. We moeten het er de komende jaren mee doen. 

Versieren

Een trip naar Luxemburg om de tentoonstelling van Wim Delvoye te zien in dat gekke hertogdom. De getatoeëerde varkens. Een cementwagen als een gotische kathedraal versierd. Op de terugweg onder andere Borgloon aangedaan om de doorkijkkerk te zien. Kunst is altijd bijzonder.

Democratie

Democratie was hard werken. Vooral polderen, luisteren, je verdiepen, visie ontwikkelen, vooruitdenken, compromissen, verantwoordelijk zijn, verbinden, thee drinken, tolereren. En niet zozeer: schreeuwen, klagen, eisen, dreigen, beledigen, liegen, beweren, claimen, framen, afgeven op …, verdacht maken, naar de mond praten.
Democratie is simpel geworden. Een referendum, een stemadvies & peilingen en een selfie in het stemhokje. De wil van het volk. Linkse intellectueel wordt een geuzennaam. Mooi is dat.

Landschapsbiografie, Vlaanderen

Deze week moeten besluiten om de Community of Practice Landschapsbiografie op te heffen. Voor een veelbelovende bijeenkomst in Oud-Turnhout in Vlaanderen meldden zich maar een paar deelnemers. Mijn interesse in Vlaanderen lijkt zo wie zo niet breed gedeeld. De bijeenkomt tijdens het Jaar van Boerderij ging ook al niet door. En gisteren bij de leesclub kon men zich de beschrijving van Roeselaere door Heleen Debruyne in 'de Plantrekkers', als een duf stadje met alleen een eredivisie volleybalteam, goed voorstellen. Het platteland in Vlaanderen is lelijk en slordig was de overwegende mening.  Dus des te interessanter, zou ik zeggen.
Het mislukken van de CoP heb ik trouwens voor een deel aan mezelf te wijten. Te weinig er bovenop gezeten en te makkelijk gedacht dat iedereen wel met het onderwerp begaan zou zijn. Dat is natuurlijk niet zo. Er is zoveel anders ook belangrijk. 

VAB's

Werd laatste geïnterviewd over Vrijkomende Agrarische Gebouwen, VAB's. Zou voor alle wijze uitspraken die ik dan doe, toch eens betaald moeten worden. Want na zoveel jaar ervaring kun je dat wat er nu gaande is, duiden.
In het begin van deze eeuw ging het over verbreding als de oplossing voor het voorkomen van VAB's. Het planologische instrument was 'de limitatieve lijst', maw welke functie laat je wel en welke niet toe in het landelijk gebied. Toen duidelijk werd dat er toch veel (waardeloze gebouwen) gesloopt zou moeten worden, kwam als oplossing voor VAB's, Rood voor Rood. Dat programma heeft ons de 'huizen van allure', die je nu her en der in het landelijk gebied ziet, gebracht.
De rijke tijd is voorbij en nu hebben we het, als het gaat om VAB's vooral over het teveel aan VAB aanbod en te weinig vraag en bijvoorbeeld 'de sloopladder'.
Betaald vertel ik er meer over. Interessante stuff. 

Roman en theater

Zou nog altijd graag van 'De papegaai vloog over de IJssel' theater willen maken, op te voeren op locatie. Gisteren weer gezien hoe een roman, een bijzonder theaterstuk kan worden. 'De Barones en de Dominee' van Wim Coster werd opgevoerd door Suus in Zwolle. Frans Leenderts had de regie. De rechtszaak na de pauze - over overspel, een onecht kind en ontheiliging van het ambt - gebeurde aan de hand van een schaakspel. De stukken waren de spelers in de zaak van Rijn versus Machielsen, en ze bewogen over het (levensgroot) schaakbord met de opmerkingen uit het proces, volgens de zetten uit de partij van Petrosjan tegen Spasski uit 1966. Kunstig, soms te kunstig, maar een heel mooie vondst.

Onechte werelden

Was in Kröller Müller waar Huyghe in de video 'Streamside Day' laat zien hoe we een nieuwe, kale woonwijk bouwen, uitgehakt in het bos. Daarna organiseert de buurt wijkfeest waarbij een boom in optocht naar de nieuwe wijk wordt gebracht om daar te planten. Lijkt op de wereld van Un-Real waar alles wordt gemanipuleerd. Het lijken de US verkiezingen wel: "I'll keep you in suspense". Of op de wereld van Bhumibol (RIP) die de TV op zwart-wit kan zetten.

Het oude land

Net 'Het oude land' van Dörte Hansen gelezen. Een bestseller in Duitsland. Flapteksten en bestsellers moet je wantrouwen.
Waarom zou dit een bestseller zijn?
Begint aan het einde van de oorlog, vluchtelingen uit Polen, Mazurië, drie generaties, over boeren en hun bijzondere boerderijen, langs de Elbe bij Hamburg, eigenzinnige karakters.  Dat doet het allemaal goed.
Maar wel vaak over de top, de taal & de beelden, plattelandsromantiek, stereotypen, veel kreunende gebinten en nachtenlang spoken. Erg veel  'Landleven'.
Voor hier, langs de IJssel, ook invoelbaar: het fruit (kersen in plaats van appels), de grote boerderijen, de rivier en de uiterwaarden, stad en land, de seizoenen, de onherroepelijke ontwikkeling van de landbouw; 'het verdwijnen' en de verhalen die dan overblijven.  

Pier+Horizon

Vandaag Pier+Horizon van Paul de Kort, het nieuwste land-art project van Flevoland, bezocht. Lijnen en streepjes in die grote ruimte van het Zwarte Water.
Vlakbij ligt ook het Waterloopbos. Aan de andere kant van Ens - een kassengebied waar het gaat om innovatie -, liggen Schokland en Nagele. Heel verschillend, maar symbolen van wat eeuwenoud is en recent gemaakt. En overal de schokbeton schuren, zo karakteristiek voor de Noordoostpolder.
Een jong land met al zoveel geschiedenis en plaatsen van betekenis. 

Klem

Als een tussendoortje doe ik op de NRC-site dagelijks KLEM, het spelletje waarbij je vragen zoekt bij de antwoorden. Als een dagelijks sudoka, crypto of andere gewoontes. Meestal los ik KLEM wel op maar het gaat vaak mis als BN-ers en royalty het onderwerp is. Dan is het niet erg.

BIM

Druk met dat ambitieuze project Boerderij Inventarisatie en Monitoring, liefdevol afgekort als BIM. Omvangrijk, complex. Blijven focussen: waarom doen we het, hoe doen we het? Het is een pilot, dus alles is moet worden uitgeprobeerd. Voortdurend consequent zijn: dat begint al bij de definitie van boerderij. Wordt een tweede bedrijfswoning wel of niet meegenomen, of een tweede huisnummer op het zelfde pand of een boerderette (in het Franse zegt men 'fermette') of een horecabedrijf dat eens een boerderij was; het gebouw heeft er nog wat kenmerken van.
Digitale gegevens worden aan veldwerkdata gekoppeld. Techniek (portal & app) en inhoud, wie doet wat?
Op z'n minst allemaal uitdagend. 

Boerderijbouw

Vaker ontwerpbijeenkomsten georganiseerd om tot nieuwe (regionale) ontwerpen te komen voor boerderijen. Het leverde niet altijd wat nieuws op, het bleef allemaal dichtbij de boerderij die kennen. Daarom goed om te zien wat er gebeurt als nieuwe gebouwen worden ontworpen, geïnspireerd door boerderijconstructies. In Designboom zegt Frank Havermans (studio frank havermans), de architect van een tijdelijke constructie aan de dijk bij Lent, over zijn ontwerp: "By charging this construction with several elements from classic farmhouse typology in combination with simple low budget materials I created an experimental hybrid construction that emphasizes the importance of farmhouses and sheds in our cultural landscape." 

foto rené de wit, architectuurfotografie

Opvattingen

Ben al een paar dagen over-tijd. Normaal iedere week een blog. Soms meer. Maar er komt niets uit mijn pen. Moe van het 'beweren', het 'vinden', in deze dagen waarin het weer stijf staat van de opvattingen. Wilde vroeger niets missen van de regeringsverklaring en de debatten daarna. Boeit niet meer. 
Het liefst heb ik nu even geen opvattingen, tenminste geen die interessant zijn om te delen. 

Wuivend riet

In een groot weiland in de uiterwaarden langs de nieuwe nevengeul in Oldeneel bij Zwolle, speelden 170 musici van 6 muziekgezelschappen uit Zwolle e.o. 'Wuivend Riet' van Merijn Twaalfhoven. Bijzonder: in kleine groepjes, vooral koper en slagwerk, verspreid over het terrein, zonder een dirigent maar op-tijd. De muziek waaide en verwaaide, mensen liepen of zaten in het gras, het was stralend weer, strak georganiseerd. Een mooie belevenis. 

Sumpfland

Een week naar Zwitserland. Het leek wel een themareis.
Begon en eindigde met een RuhrTriënnale uitvoering. Eerst in Bottrop, Sumpfland, een locatievoorstelling over een Vlaams café dat uiteindelijk letterlijk in de grond zakt.
Aan het einde van de week een weergaloos ballet, 'Nicht Schlafen', op muziek van Mahler en anderen; fysiek, kwaadaardig, lijfelijk, liefelijk over een continent dat op z'n kop staat, rond 1900 in Europa. Referenties aan wat nu plaatsvindt liggen voor de hand.
Tijdens het verblijf in Zwitserland discussies over het afnemende 'civic' denken zelfs in het zo aangeharkte en nette Zwitserland en de op de loer liggende populisten, overal in Europa.
Ook nog een bezoek aan Straatsburg en de Europese gebouwen, van glas maar ontoegankelijk, bewaakt zoals de hele stad. 
Er is blijkbaar wat aan de hand.

Tweede zin

Een leuke leesklub-avond. Een Duits spel. Iemand kiest een boek, vertelt iets over de inhoud en leest een paar tekstfragmenten voor. Dan de eerste zin van het boek. Iedereen in het gezelschap schrijft de tweede, volgende zin op. Daarna worden alle zinnen, ook de goede, anoniem voorgelezen en zegt iedereen wat volgens hem/haar de echte zin is. Die goed raadt krijgt een punt maar diegene van wie de zin ook wordt genoemd als de tweede zin ontvangt extra punten want hij/zij is zo goed dat het de schrijver zelf had kunnen zijn. We bleken een aantal literaire talenten in ons midden te hebben die schrijven als de/een schrijver. Ik brouwde er niets van. Te eigenwijs, te weinig toewijding. 

Middag Humsterland

Afgelopen woensdag, de dag dat het Hitteplancentrum alarm sloeg, bestonden we het om een rondje van 20 km te wandelen rondom Garnwerd. We wilden weer eens genieten van het bijzondere reliëf, het Reitdiep en de wierden van Middag-Humsterland, 'het oudste cultuurlandschap van Europa'.  'Een landschap dat zijn geheimen slechts prijsgeeft aan de oplettende kijker'. Middag Humsterland is zo uniek dat het zelfs is voorgedragen voor plaatsing op de lijst van Unesco Werelderfgoed.
Dan moet er wel snel actie worden ondernomen want 'Koepon', Engels raaigras en smakeloze stallen, open en bloot in het landschap, maken het wel heel moeilijk om de geheimen van dat eeuwenoude landschap nog te zien en te waarderen. Misschien was het er gewoon te heet voor.
's Avonds op de Piloersemaborg nog wel iets meegekregen van het gebruik van het traditionele landschap. Een diner met een eindeloze stoet aan bijzondere gerechten met streek-producten en hun websites. 

De nevengeul van Kampvoort

Gisteravond op een van de mooiste locaties langs de IJssel (Huize IJsselstein) het met een klein 'leesclubje' gehad over 'de Nevengeul van Kampvoort', de dappere participatieroman van Sonja van der Arend over Ruimte voor de Rivier projecten langs de IJssel. Dapper om op deze manier iets over participatie te zeggen. En ook nog toegankelijk en leesbaar.
Waar kwamen we op uit? Participatie is niet één procedure & proces en de reden voor slagen of falen is nauwelijks aanwijsbaar, maar start vanuit betrokkenheid en gezamenlijkheid. Participatie is vergeven van de tegenstrijdigheden. Waardeer de emotie, ga niet direct in gevecht. Realiseer je dat de gemeenschappelijkheid uiteindelijk uit individuele belangen bestaat. Zet lokale deskundigheid in en ken de voorgeschiedenis, zorg voor één 'narratief'. De overheid is niet de vijand, wil ook het goede maar is even divers als de bewoners zelf. Weet waar je aan begint en zorg voor ondersteuning.
We beseften weer dat wat we eind mei in Marle - het theater en de roman over de Hoogwatergeul Veessen-Wapenveld - hebben laten zien iets is om heel trots op te zijn. Daar moeten we echt de boer mee op.   

Verkeersregelaar

Sprak laatst een toezichthouder provinciale wegen. Het was me opgevallen dat er tegenwoordig steeds meer verkeersregelaars worden ingezet bij wegwerkzaamheden. Hij rekende me voor dat het goedkoper is om dat te doen dan om verkeerslichten, omleidingsborden etc te plaatsen want dan heb je de installatie en borden nodig. Die soms speciaal gemaakt moeten worden, die geplaatst moeten worden, waarvan de plaatsing gecontroleerd moet worden en die gerespecteerd moeten worden. Vernieling, etc blijkt de gewoonste zaak van de wereld. Dan maar een verkeersregelaar. Goedkoper en "nog een grotere pispaal dan een verkeerslicht", volgens een € 10 p. u. verdienende UWV-er. Aldus Jutta Chorus

Sport en cult

Op Lowlands hing Jezus echt in de schijnwerpers. Of was het Yuri? 

Sport

Kocht een aantal jaren geleden een kettinkje met Jezus als gymnast. Het is een absurd werkje van Michael Kolacek, een Tsjechische kunstenaar. Er hangt of hing blijkbaar een heel grote uitvoering van, ergens in Praag.
Dacht er aan nu het alleen nog maar om Yuri en andere (over de) top-atleten lijkt te gaan. 

Walgelijk

:-) "Ik ben vreselijk goed in bloggen. Altijd al geweest. Blogs van anderen zijn meestal niet te lezen. Vreselijk, een ramp. Ik ben altijd al goed geweest in dingen beweren. Het is ook niet moeilijk als je zo goed nadenkt als ik. Ik weet wat ik wil. Ik begrijp niet hoe sommige anderen daar zoveel moeite mee hebben. 
Bloggen vind ik mooi want dan kan ik laten zien hoe goed ik ben. Eigenlijk in alles. Dat vinden anderen ook. 
Vroeger hadden de media het alleenrecht om meningen te hebben en wij moesten dat maar voor zoete koek aannemen. Maar de media zijn vreselijk, walgelijk, ze liegen altijd en vertellen nooit de hele waarheid. Ik doe dat wel. Altijd……" etc.  
Naar Trump en andere verkeerde politici.

Abu Jahjah etc

Een ongemakkelijke eerste zomergast-uitzending van Erdbrink met Abu Jahjah. Tot de tanden gewapend, want het worden weer rechtzaken (Loonstein ea) en opzeggingen. De eerste fragmenten, niet ingeleid maar statements, waar je maar in moest zien te komen.
Maar de moeite waard: hele bevolkingsgroepen vervreemden terwijl we het alleen maar over terroristische aanslagen hebben; Israël is een koloniaal regiem, steeds meer; streven naar een inclusieve maatschappij; zelfs in de meest a-sociale milieus leven gewoon mensen die hun leven & omgeving waarderen.
Maar het bleef de hele avond wat ongemakkelijk.

En dat net terug uit Parijs, een land in oorlog.
NB1 Veroorzaakte er nog bijna een incident. Liet mijn rugzak achter in een videoruimte in de Palais de Tokyo. Zou opgeblazen worden. NB2 Ga nooit naar Versailles in juli. Zelfs niet voor Eliasson. Wel naar Parijs voor Buren die Fondation Louis Vuitton nog bijzonderder maakt. 

Teveel

Soms blijft er helemaal niets over van iets wat als mooi is bedoeld. Eigenlijk gaat het vaak zo als we met teveel zijn, te makkelijk een plaatje kunnen maken. 

Excuus

Zoals moslims geacht worden zich te verontschuldigen voor de foute daden van hun geloofsgenoten, bied ik nederig mijn excuus aan voor de laatste heldendaden van mijn generatie.
'Brexit' lijkt alweer vergeten maar is veroorzaakt door witte, oude, ontevreden burgers.
Trump maakt het nog erger. Zijn trieste, akelige acceptance speech was "as if he were talking to to a 90-year-old with poor hearing". Zie de RNC conventie: wit, oud, well-to-do, verongelijkt. Nu al overleden. 
Putin en Erdogan moeten het ook hebben van oude en overleden waardes maar die weten blijkbaar jongeren achter zich te mobiliseren. Nog veel griezeliger. 

Drek

Vlaktes met geleend geld.
Melde vol zaad langs de weg
maar het veld onkruidloos, ongezond,
bleek of stinkend naar drek.
Bedrijven, geen mensen
met hun namen in dialect.
Elixer van toen.
Ik zag het in een huifkar-achter-trekker.

Wat heb ik nog met dit land?
met hekken, zelfs om de mais.
Verder verzopen en bleek.
Dit is ongezond.
Geen vee of wei,
alleen stank en efficiënte akkers.
Twee stukken, ocherm,
waar gras verruigt en schaduw is.

Met nog meer geleend -
of is dat echt verdiend? -
worden boerderijen
mishandeld, erin geïnvesteerd.
De zachte steen is niet meer.
Alleen die ene Italiaanse populier,
gegroeid op ijzerwater, staat er nog.
In het decor van het kapitaal. 

Welvaartsafstand reductie

Vergelijk machtsafstand reductie Zou er zoiets bestaan als welvaartsafstand reductie?
Naarmate je dichter bij de ultieme welvaart komt wordt de drang om die te bereiken steeds groter en het verzet tegen alles wat dat in de weg staat (of lijkt te staan) steeds feller. Het beoordelings- en relativeringsvermogen nemen af. Ga maar na. We zijn nog nooit zo veilig, rijk, gezond, goed opgeleid, slim geweest als nu. Maar controle kan er niet genoeg zijn, bureaucratie wordt opgeschroefd, immigranten zijn nog nooit eerder zo ongastvrij behandeld. Populisten die nooit tevreden zijn hebben vrij spel.

Andere periodes

Er waren veel andere periodes: Iris Murdoch, Romein, Sjöwall & Wahlöö, Hermans/Reve, Naipaul, 'Hollands Diep', 'Revisor', literatuur van de (vakantie-)plek, Fritzi Harmsen van Beek en alles wat daarna kwam: het verzamelen van de puberperiode-boeken van de Bezige Bij, de Literaire Reuzenpockets en wat daarna kwam aan verzamelingen. Verzamelen houdt nooit op. 

Gewonnen!

Meeus beschrijft vandaag in de NRC de essentie van deze dagen. "De kern van het populisme is de nederlaag." Populisten beginnen aan iets wat normaal  kansloos is (ISIS kapotbombarderen, alle moslims het land uit, terug naar het Nederland van vroeger, etc). Als het inderdaad niet kan dan geef je de schuld aan de elites en 'de politiek' (Den Haag, Brussel). "Zie je wel ….., ze luisteren toch niet."
Maar er is één probleem, namelijk als het wel lukt zoals bij de Brexit. Dan moet je echt aan de bak en blijkt dat het echt allemaal voor-de-gek-houderij. 

B - periode

Van veel schrijvers begint de achternaam met een B. Tenminste in mijn boekenkast. Dat komt omdat  ik in de tijd dat ik nog naar een boekwinkel ging, op de een of andere manier vaak in de B bleef hangen en ik velen van hen - Bainbridge, Barker, Barnes, Brady, Boon, Boyd - bijzondere schrijvers vond. Even heb ik zelfs gedacht, ik koop/lees alleen nog maar boeken waarvan de naam van de schrijver met een B begint want je kunt toch niet alles bijhouden. Mijn B - periode. Heb ook veel andere periodes gehad. 

Thriller

Twee weken in Värmland/Zweden en in Oslo geweest. Onverwacht stralend zomerweer. Te warm om veel te wandelen maar geschikt om 7 Scandinavische thrillers te lezen. Op de een of andere manier blijven ze herkenbaar. Een rechercheur die zelf ook problemen heeft en daar het hele boek door mee moet dealen. Moordzaken waarbij de actualiteit van vluchtelingen en crisis vaak een rol speelt. Allemaal begonnen met Sjöwall & Wahlöö.

Architectuur

De interessantste architectuur vind je tegenwoordig alleen nog maar bij projecten waar gruwelijk veel geld mee is gemoeid. Dan kunnen meesterwerken ontstaan. Musea, re-development. Rentabiliteit & prestige. Zo bijzonder dat het alweer op elkaar gaat lijken. Zeker dat soort Zuidas-achtige projecten. Alleen voor de rijken. 
Voor sociale projecten wordt alles zo geknepen dat het interessante alleen overeind blijft bij bijna dogmatische en halsstarrige 'scholen'. Voorbeelden van eerder? A'damse school, Loos, Bauhaus. Voorbeelden van nu? 

Kampvoort

Bij de première van Groene Rivier is ook de roman 'De nevengeul van Kampvoort' verschenen. Had  Sonja van der Arend, met veel kennis van bestuur en beleid, gevraagd om geen essay of verslag te schrijven over het participatieproces rondom de Hoogwatergeul maar een roman. Het werd een participatieroman. Echt verzonnen. Een prachtige plot. Herkenbare karakters en de essentie waarom participatie in dit soort projecten met inspraak, informatieavonden en goede bedoelingen nooit zal slagen. Er is geen gemeenschappelijk verhaal. Nu wel? Voor een stukje. Bestellen. Doen. 

Mening

Het blijft me bij. Die foto van die Silvana Simons hater die een paar facebookpagina's beheert die allemaal patriottisch Nederland bedienen. Hoe die daar ligt in zijn  stoel, een net twintiger die het volste recht meent te hebben om een mening te hebben en om die onbeschoft, vooringenomen, rancuneus, te poneren. En natuurlijk die van al zijn likers. Wat zou het mooi zijn om van al die onbeschofte overtuigingen verlost te zijn.
Er zou iedere maand een nieuwe Verstappen, Kruijswijk, Schippers, moeten opstaan om al dat akelige 'nieuws' te neutraliseren
Wat ben ik blij dat ik me de afgelopen twee weken met Groene Rivier heb mogen bezighouden. Wat een succes, wat een warmte, verbondenheid en zelfs begrip. 

Groene Rivier

Je moet wat over hebben voor kwaliteit. Groene Rivier nu al een geweldig succes. Zo goed als uitverkocht. Wordt alleen maar beter als het weer ook mee blijft doen.
Dure apparatuur moet wel worden bewaakt. Weet nu weer waarom ik nooit in die snelle, nylon tentjes sliep. Condens. Maar je krijgt een mooie zonsopkomst mee zo vlak aan de IJssel. 

Op locatie

Wel speciaal als je een theaterproductie-op-locatie organiseert terwijl het werk van de aannemer (trouwens ook van mij) doorgaat. En de aannemer heeft al een achterstand. Repeteren, speelplek inrichten, parkeren moet gebeuren na werktijd en in het weekend. Anders helmen op, hesjes en laarzen aan. En natuurlijk telkens toestemming regelen en alle protocollen in acht nemen. Dat alleen al maakt Groene Rivier iets heel bijzonders. 

Grint

Vandaag een kuub grint verwerkt op de oprit en voor het huis. Gruwelijk duur want je betaalt de hele vrachtwagen en aanrijkosten erbij. Jammer dat Bol.com het niet in het assortiment heeft dan was de levering gratis. 
Wordt in een big bag geleverd. Fluitje van een cent voor de grinthandel. Big bag is gratis en kun je zo weggooien. Mag niet hergebruikt worden. Vreemd. Daar moet toch handel in zijn. 
Wat nog wel ouderwets is, is 'gelijk afrekenen'. 

Volvo

Hij heeft het niet gehaald. Had 600.000 km willen scoren. Door een verbrande klep is de Volvo bij 540.000 km klaar voor het death panel. Jammer.
Maar het is mooi weer. 

Discussie

Op de facebookpagina van Groene Rivier, beweerde laatst iemand iets wat echt niet waar was. Hij deed dat met de nodige uitroeptekens. Als antwoord geef je dan een paar argumenten waarom het misschien toch wat anders is. Je verwacht dat er dan een reactie komt in de trant van: "daar heb je misschien wel gelijk in" of "je kunt het ook zo zien". Gedachtewisseling heet zoiets.
Komt het wel eens voor dat er zindelijke discussie plaats heeft op/in de sociale media? 

De IJssel verandert

De IJssel verandert echt. Door alle nieuwe geulen en vergravingen die met veel aandacht voor ruimtelijke kwaliteit zijn begeleid. Die veranderingen zijn overweldigend op plaatsen. We besteden er niet voor niets een theaterstuk aan, Groene Rivier.
Maar er zijn twee sluipende werken die waarschijnlijk evenveel impact hebben. De IJssel verliest haar kribben, de beschoeiingen en de grens tussen water en land lijkt er nauwelijks meer te zijn. Het wordt allemaal strand. De tweede grote verandering komt omdat er bomen, struiken, heggen in de uiterwaarden worden opgeruimd. 'Stroomlijn'. Dat gebeurt zonder dat kwaliteitsteams meekijken. Sneaky. Nauwelijks iemand heeft er weet van en praat er over mee. 
Welke IJssel houden we straks over? 

Vacature

Heb een baan te vergeven, Nou ja in ieder geval een klus. Interessant werk voor iemand die van 'knutselen' houdt. Voor het Project BIM (Boerderij Inventarisatie & Monitoring) zoek ik iemand die meehelpt om de digitale database die de basis vormt voor de nul-meting van boerderijen in Nederland in kaart brengt. Zeg maar een digitale wizz-kid/man/vrouw. Hier staat de vacature. Hoewel de HX site natuurlijk maar een bescheiden bereik heeft, helpen alle beetjes.

Grootheden

Vorige week schreef ik dat ik per dag 1000 stappen dien te zetten. Had dat ergens opgepikt. Maar wel helemaal verkeerd. Het moeten er 10.000 zijn. Dat is uitsloven. Moet er niet aan denken. Iedere dag. Maar wat is dat met getallen? Waar we vroeger praatten over honderdduizenden, later over miljoenen oud geld, hebben we het nu over miljarden euro's. Belastingontduiking loopt in de honderden miljarden. Enig idee hoeveel dat dat is? Geen idee. Het besef van die grootheden is aan een enorme inflatie onderhevig. Een paar miljard meer of minder. So what.

Protocollen

We hebben nu een koffiezetapparaat dat zich na 45 minuten zelf uitschakelt. Daar zit een eenvoudig protocol achter. Je kunt je zelf ook dingen opleggen. Moet per dag 1000 stappen zetten. Ik loop vaak een rondje van 2000 stappen. Wat doe je met de rest. Teruglopen? Kan moeilijk iemand vragen me na 1000 stappen op te komen halen.
Ben afgelopen week trouwens met teveel (ziekenhuis-)protocollen in aanraking geweest.
Daar heeft men in de Panamaroutes geen last van. Die worden op maat en voor de gelegenheid bedacht en gemaakt. Als je heel rijk bent en een aso.

Referendum

Wat een belachelijke onzin, referenda. Zorg maar dat de vertegenwoordigende democratie haar werk goed doet en zich niet laat afleiden door de waan van de dag. En als referenda een onderdeel moeten zijn van een dergelijke democratie, laat het dan gaan om een onderwerp dat er toe doet. En als je meedoet, stem dan 'ja' want stel voor, aan de ene kant Trump en aan de andere kant eenzelfde alfamannetje Poetin. 

Groene rivier

Een bezoek op locatie, een van de vijf locaties waar straks 'Groene Rivier' zich afspeelt. Beelden, spel, dans, zang, lesbrief, een roman, een fotoverslag. Toneelspelers, helpers, organisatoren staan er nu wat vragend bij lijkt het. Maar iedereen is vastbesloten en weet, zeker straks, precies wat er moet gebeuren. 

JC

Gisteren hoorde ik een dominee serieus de vergelijking maken tussen tussen JC (die van Goede Vrijdag) en JC (Cruyff dus). Kon niet toevallig zijn: initialen, Goede Vrijdag, verlosser, godenzoon, en meer bla bla. Het was de dominee van JP (Balkenende), ook bijna JC. Ik hoop dat het satire was maar vrees dat dergelijke idioten echt rondlopen. 

Zorgen

Het werk aan de Kamperzeedijk is begonnen. Gisteren is het bord onthuld. Hou er een replica aan over. Geen weg terug na zes jaar voorbereiding. En nog is de voortgang niet zonder zorgen; zoals op de een of andere manier, deze hele periode. Een zorgelijke lente voorlopig. 

Juristen

Wat moet het erg zijn om jurist te zijn. Alles kan mis gaat dus je moet overal op voorbereid zijn; mensen zijn eigenlijk alleen maar bezig om de kluit te belazeren. Formuleringen wordt zo complex dat er geen doorkomen meer aan is. Het zijn pessimisten, niet blij. Verdienen wel veel geld, zeker omdat ze zo'n droef leven hebben. Arme juristen.

Onheil

Als je projecten uitvoert, waarvan er enkele op scherp staan en tegen deadlines aanlopen, dan moet je niet te vaak een moment als gisteren hebben. Een onheilspellend telefoongesprek en enkele al even onheilspellende mails. Dat allemaal in een uur tijd. Normaal noem je dat 'spannend' of 'soms zit het mee, soms zit het tegen'.
Gelukkig waren we 's avonds bij 'Het geluid van … stroom' in Nijmegen. Het ruwe kabaal en soms zacht geluid in een massief ondoorgrondelijk, verlaten gebouw, maakt BOT bijzonder. De foto (van Willem Melssen) van het gebouw ook.
Met de projecten zal het wel weer goed komen.

Neoliberaal en regels

Na zoveel jaar voorbereiding gaat het project Dorpshart Kamperzeedijk van start. Zojuist een projectvergadering gehad met aannemer, gemeente, provincie en dorpsraad. Indrukwekkend te zien wat een aannemer allemaal moet voorbereiden, vastleggen, verantwoorden, garanderen, afspreken, indekken, afdekken bij een opdracht. Het offertetraject ging er nog aan vooraf.
We roepen het over onszelf af. We moeten onze neoliberale economie, de vrije markt blijkbaar beschermen met steeds meer bureaucratie, grenzen en muren. Anders wordt er nog meer gegraaid en geritseld.

Confrontatie

Een confronterend weekend. Eerst vrijdagavond "de reluctant fundamentalist" besproken. Het besef dat fundamentalisten niet worden geboren maar gemaakt, door onze beschaving, onze superioriteit, ons eigen fundamentalisme.
Dat werd er zaterdag en zondag nog verder ingewreven want in Amsterdam bezochten we twee toneeluitvoeringen (Brandhaarden). "Schiff der Traüme" en "Unterwerfung". Polariserend theater over de migrant die zo maar ruimte opeist, overtuigingen heeft, zich niet benedendeks laat opsluiten. Op zondagavond "Sousmission" van Houellebecq, een monoloog van 2,5 uur in een spectaculair sober decor, over de kruiperigheid van het systeem en wij allemaal. Frankrijk is in 2022 islamitisch. Maar veilig en aan het werk. Dus wat is er mis mee?
Aan het einde van de avond kom je buiten op het Leidseplein. Alle talen, alle culturen, alle kleuren. Maar daar verdienen we aan. Etc, etc. 

Republikeinen

Amerika, het machtigste land van de wereld heeft twee partijen. Een ervan, dat zijn de Republikeinen, the Grand Old Party. In de loop van het jaar moet hun presidentskandidaat worden gekozen. De keuze is in feite tussen de groot magnaat Trump met PVV idealen en twee SGP-achtige griezels, Cruz en Rubio. De vierde kandidaat is zojuist afgevallen. Dat was een nieuwe Bush, leek bijna een verademing tegenover de drie die nu overblijven. Wordt nog wat.
Of is dit een oppervlakkige conclusie? Zoals Charles Groenhuijzen ons bij iedere gelegenheid inpepert: "Wij hebben niet door dat we zelf oppervlakkig zijn, met ons makkelijke oer-Hollandse oordeel". Alleen hij weet het.

The reluctant fundamentalist

Bij de boekenclub bespreek ik 'The reluctant fundamentalist' van Mohsin Hamid, een Pakistaanse schrijver. Het lukt me nooit om het bij het verhaal te laten, maar ik zoek via StreetView, Google maps, uit waar Changez de hoofdpersoon zit te praten met de Amerikaan. Waar ligt Old Anarkali Road in Lahore? Je tikt het in en je kunt door de straat rijden. Duik helemaal in die andere wereld en kan de drukte, de walm van de stad, de geuren ruiken. Je hebt de (slechte) film die van het boek is gemaakt er niet bij nodig, die leidt alleen maar af. Wat een rijkdom om zo te mogen lezen & reizen.

Vaardig, waardig en aardig

Lubach op zondag was hilarisch. Daar vallen de presidentsverkiezingen in de VS (Marco Rubio als robot) en het Correspondence Dinner (klef) bij in het niet. Over het AZCC in Dronten en over het rapport van Paul Schnabel cs als voorbereiding voor de zoveelste onderwijsvernieuwing. Burgers moeten volgens de onderwijsvernieuwing 2030, vaardig, waardig en aardig zijn. Lubach zegt daarover: "Ik volg altijd de regel  dat als een slogan uit drie woorden bestaat en er altijd een is die nergens op slaat, nergens over gaat en er alleen voor het rijm dan wel het metrum bij staat." Ik maak me er ook vaker schuldig aan: alliteraties, herhalingen en rijm. Vind ik leuk.
Niet doen dus. Wolligheid is er al genoeg. To the point.

Eigenwijze ZZP-er

De makke van ZZP-er zijn is dat je alles zelf mag doen maar ook moet doen. Je hebt nauwelijks mogelijkheid om uit te besteden. Ok, de boekhouding, de website, maar verder sta je er alleen voor. Heerlijk maar ook verraderlijk. Flexibiliteit en veelzijdigheid zijn belangrijke vereisten.
De valkuil is dat je dus alles zelf denkt te kunnen. Zeker als je al wat langer in het vak zit. Zelf doen wordt dan eigengereidheid, zelfs verongelijktheid en daardoor klungeligheid.
Meestal word je tijdig gecorrigeerd en komt alles op z'n pootjes terecht.

Negatieve ruimte

Negatieve ruimte. Patti Smith gebruikt die term als ze in M-train beschrijft hoe Sebald met de geschiedenis omgaat. Pieker me suf over wat het kan zijn. Voor de hand ligt een ruimte die een negatieve invloed of lading heeft, of negatieve associaties oproept. Het landschap als resultante van het verkeerde verleden. Het klopt dat Sebald gebukt ging onder de last van de Duitse geschiedenis.
Maar misschien is het filosofischer. In de betekenis van een negatief getal. Ruimte is altijd meer. Extra. Een plus. Ruimte is meer dan jezelf bent. Negatieve ruimte is minder dan jezelf. Het neemt een stukje van jezelf in/over/aan.

Ook over ruimte. Je bent buiten de ruimte zoals Margaret van de Wetering zegt in de clip die we maakten om geld bijeen te crowdfunden voor de Groene Rivier, theater en roman. Ondersteun het bijzonder gebeuren. Hier te zien

Ongelijkheid

Vreemd hoe we, de meerderheid, bevoorrecht 'wit', van steeds meer gemakken voorzien, veilig wonend, verzekerd, vrij, met een sociaal vangnet, gemotoriseerd, digitaal, volgevreten, toch somber, beledigend, ongebreideld, grof en ongelukkig zijn. Steeds meer en alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Vreemd, zeker vergeleken met al die anderen die het zonder uitzondering veel slechter hebben. Het wordt steeds navranter.

Ingenieurswerken

We gaan prat op onze waterwerken. Op de ingenieurs die de afsluitdijk, de Deltawerken en nu de ruimte voor de rivier projecten hebben bedacht en gerealiseerd. Hulde, exportproducten. Kuitenbrouwer signaleerde (NRC 16 jan) dat we immigratie ook graag in watertermen uitdrukken: overspoelen, stromen, een tsunami. Hij zegt verder dat als we zoveel energie en kundigheid zouden besteden aan het oplossen van de immigratie als aan waterwerken, het niet zo'n puinhoop zou zijn. Maar dan zijn andere ingenieurs nodig, nog veel kundiger dan die we nu hebben want hydrologie stelt eigenlijk weinig voor. Rekenen en tekenen en narekenen en natekenen. Het eerste ontwerp is origineel, daarna is het een kwestie van kopiëren.

Brexit

Eindelijk iemand die zich boos maakt over het Britse referendum. Luijendijk (NRC 14 jan 2016) zet een tegenaanval in: "Vertel die Engelsen [...] hoe we ze zullen laten lijden mochten ze vertrekken. Laten we in onze parlementen hardop praten over wat we de Schotten te bieden hebben als ze na een Brexit hoofdkwartier Brussel verkiezen boven Londen. En hoe we de financiële macht uit Londen zullen terughalen naar het vasteland. Wall Street houdt immers ook geen kantoor op Cuba. Amerikaanse, Braziliaanse en Chinese multinationals zullen zich na een Brexit beraden of Londen nog wel de ideale plek is voor handel in de Europese Unie." Het wordt ook tijd om iets te doen aan dat domme referendum, bedoeld om de toetreding van de Oekraïne tegen te houden. Trouwens, weg met al die referenda. Onzin, grote onzin. Daar hebben we parlementen, verkiezingen voor en dit soort onderwerpen lenen zich niet voor een simpel ja of nee.

Drukte

De nieuwe theaterproductie Groene Rivier komt op stoom. De eerste audities achter de rug, een eerste bijeenkomst om de synopsis te maken voor een roman over alles wat gebeurde. Nadenken over nog een stukje crowdfunding en iedereen betrekken die betrokken moet worden. Daarnaast de onderhandelingen om een stukje grond voor het Dorpshart Kamperzeedijk te krijgen, de start van de uitvoering van de Koggewerf projecten en het begin van het project Inventarisatie en Monitoring Boerderijen, BIM. Een hele (plezierige) drukte. En dan vergeet ik nog de CoP Landschapsbiografie.

Weetjes

Ben alvast items aan het verzamelen voor de eindejaarsquizen, -shows en conferences. De oogst van de eerste dagen van het jaar: de gun-related tranen van Obama, We the people, plein Hauptbahnhof Keulen, darts, second amendment, Cosby, verdronken migranten, Dakar, Doel, Sun Capital, Rutte & EU, ijzel, Boogerd, code rood, the hateful eight, ADO-eigenaar Hui Wang, Hans en Grietje, Kim, Trump, beurs China, Oregon, Boulez, 60 jaar Journaal, Bosz, Nimr al-Nimr, Jesse, etc

Nieuwjaar 2016

Een gelukkig en gezond nieuw jaar.
Hoop dat Nederland zo flink is dit jaar ook twee Guantanamo gevangenen van de VS op te nemen. Schande als dat niet zou lukken.