Overslaan en naar de inhoud gaan

QAnon

Hoorde van QAnon. Nauwelijks voor te stellen samenzweringstheorieën. Gaan rond in duistere, anonieme (Anon), rechtse (dark-)web-kringen. Q is iemand in de entourage van Trump. Misschien is hij het zelf wel. Hij gaat de strijd aan met de ‘cabal’, de liberalen, Soros, joden, Bush-Obama-Clinton, FBI, CIA, de media, LGTB, Ministerie van Justitie etc etc. om die te zuiveren. Q geeft via ‘feeds’, telkens ‘breadcrumbs’ af die volstrekt onbegrijpelijk zijn en al evenveel exegese nodig hebben als de koran of de bijbel. Aan de volgelingen. 
Onzin kan gevaarlijk worden. Voorbeeld is Pizzagate. Het gebeuren rond een pizzarestaurant in Washington van waaruit Clinton en de hare, een pedofielennetwerk zouden hebben georganiseerd tijdens de verkiezingen. Het werd aangevallen om het te zuiveren. 
In Nederland is er ook al een QAnon afdeling. ‘The great awakening’ komt eraan. Volslagen idioten gevoed door nog grotere griezels. 
En dat alles vandaag, een jaar na de rechts-radicale, nazibetogingen in Charlottesville.

De Cabal volgens Dylan Monroe

Dienstplicht

Socioloog Herman Vuijsje schreef in de NRC afgelopen weekend dat de trots die hij toentertijd voelde om afgekeurd te zijn voor actieve dienstplicht, wellicht misplaatst was. Misschien had hij toch gewoon in dienst moeten gaan. 
Toen ik in dienst ging als dienstplichtige voelde ik me een doetje. Dat deed je niet, S5 (op psychische gronden afgekeurd) was het minste. Ik probeerde het niet eens, dienstweigeren.
Ik ging in dienst. Ging de strijd aan: bewapend met de inspiratie van de Pax Christi voettochten, met boeken als Oorlog en Vrede (Röling). Ik bood ‘verzet’ van binnenuit. Richtte een afdeling van de VVDM (Vereniging van Dienstplichtige Militairen) op in Seedorf, maakte een tijdschrift en ging op audiëntie bij de bataljonscommandant en werd door hem uiteraard begripvol ingepakt. 
Achteraf misschien allemaal toch zo gek nog niet. Toch een beetje trots. 

Kpl H was chauffeur AMX & hospik

Sporen

Deze droogte zorgt in alle opzichten voor ongekende beelden. Grondsoorten als klei en zand geven andere patronen als ze indrogen. Kwam dronebeelden tegen van de uiterwaarden bij Westervoort waar de loopgraven uit de 2e WO scherp zichtbaar waren. Ze waren na de oorlog dichtgegooid met andere materiaal. Op Kampereiland, waar ik vandaag was, was een oude weg goed zichtbaar omdat die met zand was uitgevlakt. Dus nu zoveel mogelijk beelden maken om oude vormen en sporen te ontdekken. Of eigenlijk zijn ze al ont-dekt. 

People of no consequence

Kunst kan je aangrijpen. Na de wandeling van 14 dagen, de Trans Pennine Trail, hebben we nog twee dagen van de Liverpool Biennial genoten. ‘Beautiful world where are you?' Een werk maakte extra indruk. Een video van een groep oude mannen en vrouwen die aan het einde van de oorlog door de Sovjets zijn gedeporteerd uit Tsjechenië vanwege collaboratie en bij elkaar komen in een hal. Een fimpje van 5 minuten.
Ze komen binnen, op volgorde van belangrijkheid, de mannen eerst. Traag, zonder iets te zeggen, oud. Je ziet het zoals de camera het ziet. Van voren, een vast standpunt. In een zaal waar het scherm precies in past. ‘People of no consequence’ van Aslan Gaisumov. Indrukwekkend. 

Oud en behoud 2

Vandaag kwamen we een man te fiets tegen die regelmatig een stuk trail van vuil en poep ontdoet. Prive. Dat zijn de echte eigenaren. Het pad zag er smetteloos uit.

Oud en behoud

Engeland heeft iets met vroeger. De aanleiding voor Brexit. Daarom zijn Engelse landschappen oud. Is er veel 'make do'. Waar we nu zijn, is nog veel te zien en te voelen van de fabrieken, kanalen, spoorlijnen uit de industriële revolutie. Maar al die restanten vragen om onderhoud. Want ook hier staat de (lokale) overheid voor een bijna onmogelijke taak. Daar waar geen eigendom is of wordt gevoeld is de publieke ruimte  voor iedereen en niemand. Vaak rotzooi en troep. Zelfs op de mooiste paden en trails.

Engeland

Engeland krijgt deze week veel voor de kiezen. Froome begint aan een verdachte tour. Engeland moet winnen van Kroatië. Brexit wordt een steeds akeliger en ondemocratischer hoofdstuk. En dan komt op het einde van de week die griezel uit Amerika ook nog op bezoek.

Dooie dieren

Walking de Trans Pennine Trail. Al wandelend deze dagen kwam ik wat dode dieren tegen. Niet overreden maar gewoon dood. Een mol, een zwaluw, een muisje en een kraai. D'r is heel wat te zien als je niet om je heen kijkt maar op de grond.

Beurs en zo

Heb geen verstand van de beurs maar kijk toch altijd wat de koersen doen. Heb leedvermaak als die, zoals nu, dalen. Want de beurs bestaat alleen maar uit geld dat maar voor 10 % of zo echt gedekt is door productie. De rest is een waarde die tot stand komt uit transacties van dat geld zelf, gefabriceerd op de Zuidas en andere decadente plekken.
Het leven is anders. Dat is echt. Het is nu heet en droog.

Wijksafari

De wijksafari van Adelheid Roosen in Overvecht. Alle kleuren en soorten spelers en ontzettend veel anderen: brommerrijders, adoptanten, musici, voorbijgangers, bewoners AZC, figuranten. Maar een geheel wit publiek. 
Hoe heeft de onbegrensde werkelijkheid ons al van alle kanten ingehaald? We worden steeds verkrampter en driester om al die nieuwe realiteiten te accepteren. Sterker, er van te leren en te genieten. Misschien is populisme de laatste stuiptrekking. Het kan niet anders. Even doorbijten.

Racing Club de Lens

Holland Festival seizoen. Gisteren naar Stadium. Het tedere en integere theater over RCL, Racing Club de Lens. Verhalen, gebeurtenissen van een wat schlemielige voetbalclub in het ‘achterlijke’ noorden van Frankrijk. Niet over het grote geld - dat is het WK - maar over de mensen & families die voetbal beleven. Draagt meer aan de gemeenschap bij dan Louvre Lens. 

Follie

Deze week toevallig bij twee follies geweest. Een follie is een nutteloos gebouw, gebouwd ter decoratie. De Uniastate in Bears bij Leeuwarden waar we vlakbij Boerderij in de Buurt speelden, en een, boerderij Bakhuis langs de dijk bij Veessen, waar we hoogstwaarschijnlijk in de follie het stuk gaan opvoeren. Is het toch minder nutteloos.

Mieren

Kreeg vandaag een sobere, maar heel mooie prent opgestuurd van Anne Geene, een onderzoekende beeldend kunstenaar. Het is een afbeelding, zeefdruk, van het pad van een mier. Die vertoont bijna antropomorf gedrag. Na zich te goed gedaan te hebben aan iets lekkers, keert ze bijna in een rechte lijn terug naar het nest (n). Maar vlakbij het nest gaat ze dwalen en ze komt als bij toeval uiteindelijk in het nest terecht. Alsof de mier twijfelt, bang wordt, het niet meer zit zitten. Zo gaat dat bij mieren.
Bij mensen is het meestal omgekeerd. Ze dwalen, lopen wat rond om uiteindelijk in een rechte lijn naar huis te gaan. Toch? 

Boerderij in de Buurt

Deze maand nog een paar mogelijkheden om de bijzondere productie Boerderij in de Buurt te zien en mee te beleven. In Friesland, Overijssel, Gelderland en (in september) nog in Drenthe. Kijk hier voor meer details.

Cijfers

Bij een kort bezoek aan de Kunsthal, Nieuwe Instituut (met tentoonstellingen waarbij het design de inhoud ongrijpbaar maakt) en Tent (was: de foute zeeheld Witte de Witt), viel het werk van Thomson en Craighead over de apocalyps op. Een klokt tikt af met telkens nieuwe rijen cijfersymbolen. Me nooit gerealiseerd dat cijfers, gepaard, dit soort fraaie patronen opleveren.

Pioenrozen

Zijn er wulpsere en overtuigender bloemen dan pioenrozen? Rood begonnen en geel geëindigd. In de buurt is een kweker die het volhoudt terwijl er ieder jaar weer, zo lijkt het, een late vorst of een januaristorm de boel verziekt. 

Drukke tijden

Gisteravond in een uitgelezen gezelschap gepraat over een andere inrichting rondom Kampereiland en uiteindelijk vooral over de betrokkenheid van kunst en creativiteit in een dergelijk proces. Iets van land art kwam er in terug. Vanmorgen een bespreking over de gebiedsvisie voor de Olde Maten bij Hasselt en gisteren het bericht dat ik een rol mag spelen in de Challenge SteenGoed Benutten van de Provincie Gelderland. Moet Boerderij in de Buurt in Zeeland morgen en overmorgen laten schieten. 

Wat overblijft

Op mijn ommetje rond het dorp kom ik altijd langs deze moestuin. Schoon tot op elke zandkorrel. Het hele jaar door en nu extra spectaculair. Aan de andere kant van het pad staan nog wat laagstamfruitbomen, overblijfselen van de proeftuin van de fruitteeltvakschool die hier ooit was. Al even smetteloos. 
Vijftig meter verder staan de Charolais. Vaak, maar nu nauwelijks, goed onder de stront. Na de MKZ is bij die boer nooit melkvee teruggekomen.
Zo heeft iedere meter een eigen verhaal.

Stilte

Geen toespraken, geen gedichten, geen lawaai. De dodenherdenking was stil. Alleen vogels en een trompet om het af te sluiten. Hoop dat het zo blijft. Stilte is soms heel bijzonder. We kwamen laatst een stille disco tegen. Gek om te zien. Geen muziek te horen wel wat gemummel. Of het goed is voor de oren van de dansenden is wat anders.

 

Aardpeer

Heb ons wat aangedaan. Twee jaar geleden drie aardperen - jerusalemartichok, een zonnebloemachige-met-een-knol - geplant. Vorig jaar een paar scheuten laten staan en in de herfst 2 emmers geoogst, dit voorjaar nog eens zoveel. Het is een van die woekerende planten, zoals de Japanse duizendknoop, bamboe, zevenblad. De aardpeer levert een mooie plant en knol, lekker en voedzaam. Zorgt wel voor winderigheid. Op de foto van die stukjes knol  die alweer aan het uitlopen zijn. Kijken of we ze onder controle krijgen.

1 mei

1 Mei is allang geen feestdag meer. Moest laatst in een cripto 'klein links' invullen en kon niet anders dan de PvdA ervan maken. Toch triest.

Hamburg

Hamburg beleefd afgelopen weekend. Een uitvoering gezien/gehoord van de Ursonate van Kurt Schwitters uit de jaren 30 in de kleine zaal van de indrukwekkende Elbphilharmonie. Iets meegekregen van de IBA projecten op het Elbinsel. We verbleven in de bizarre grafitti wijken Karolinen- en het Schanzenviertel waar vorig jaar de opstand tegen de G20 plaats vond. Wat een stad.

 

Lijnen

Was gisteren op de Diefdijk, onderdeel van de Nw Hollandse Waterlinie. Een van die landschapslijnen-met-een-verhaal. Hoeveel lijnen zijn er niet? De Knardijk, de ‘dijk’ van Genemuiden naar Oud Kraggenburg waar Paul de Korte, Pier en Horizon realiseerde. Maar ook de nog net zichtbare oude spoorlijnen, bijvoorbeeld die van Deventer naar Ommen. Of het Duitse lijntje van Boxtel naar Wesel. Of een lijn van oude hoogstambomen hier in de tuin. 
Daar gaan we een boek over maken?

Boerderij in de Buurt

Dit weekend druk met het theaterstuk Boerderij in de Buurt. We voerden het stuk op in Best, georganiseerd door de lokale ZLTO afdeling. Het werkt. Het stuk leidt tot de discussie die we willen. Het wordt goed gespeeld, past overal en leidt tot nieuwe ontmoetingen. Het Eindhovens Dagblad schreef er een artikel over. 
Nu weer even rust.

Gedenken

Dit jaar is de Grote Oorlog 100 jaar geleden. Een van de initiatieven om te herinneren is een project van Koen Van Mechelen ‘Coming world, Remember me’. Hij begon vier jaar geleden aan het maken van 600.000 beeldjes voor de 600.000 gesneuvelden op Belgische bodem. De beeldjes werden gemaakt op scholen, bij manifestaties. Een mobiel atelier kwam langs met klompen klei en mallen. Het maken van de beeldjes, het koppelen van beeldjes aan namen van soldaten, het uitzetten van de beeldjes op het niemandsland tussen de geallieerde en Duitse linies in Zillebeke bij Ieper - waar anders - betrok duizenden. 
We maakten twee jaar terug een beeldje maar konden het niet terugvinden op het immense terrein. ;-)
Wat een mooi land art project. Iets subtieler en minder beladen dan de IJzertoren in Diksmuiden. Vooruitkijken tegenover achteromkijken.

Knardijk

Zestig jaar geleden werd de Knardijk gesloten. Het was de verbinding tussen Harderwijk en het werkeiland bij Lelystad en het begin van de aanleg van de beide Flevopolders. De dijk ligt nu als een slaper op het ‘land dat als een laken over het water’ ligt. Dat was een van de mooie beelden die we gisteren meekregen op een tocht over de dijk per vergrote golfkar. Prins te Paard maakte Radio Knardijk om het erfgoed van Flevoland te eren.
Het was heel erg koud, technisch ging er het een en ander mis maar we kregen wel een spectaculair stukje geschiedenis mee.

Achteromkijken

Word ongemakkelijk van scènes in een film waarin de chauffeur in een rijdende auto een gesprek heeft met iemand op de achterbank en dan onverantwoord lang achteromkijkt. Ik probeer het ook wel eens en moet dat niet langer dan een paar seconden doen want het is gewoon gevaarlijk.
Achteromkijken moet je zo wie zo niet te vaak en te veel doen.

IJsselhoeven

Toch wel bijzonder. Telkens zijn er weer van die momenten waarop Stichting IJsselhoeven laat zien dat het bij de tijd is en appeal heeft. Twee weken geleden een drukbezochte bijeenkomst over asbest. Gisteravond een al even drukke lezing over de landschapsontwikkeling langs de IJssel. En vanaf vandaag wordt reclame gemaakt voor het nieuwe leven van de Escaperoom Hoogwater die IJsselhoeven vorig jaar exploiteerde op Kolkenstein. Die wordt nu als Escaperoom Waterproof door het watermuseum in Arnhem voortgezet.
Vanavond ga ik over al die IJsselhoeven-energie vertellen bij de Agrarische Natuurvereniging Veluwe IJsselzoom.

Theater

Afgelopen dagen was alles theater. Eerst in Amsterdam een stuk van Peter Brook, de grootmeester van 'the empty space’ gezien. Theatraal, toneel zonder decor, plechtige taal en filosofisch.
De dagen erna, de beide premières van Boerderij in de Buurt geproduced. Die uitvoeringen waren een en al tegenstelling. In Kampen, speelden we op Erf 29, de museumboerderij van Kampereiland. Alles was erfgoed. Speelden op de deel tussen de collectie, oud en sfeervol. In Oudleusen was de locatie het giga varkensbedrijf Farm Focus. Bij een top ondernemer, in zijn trainingsruimte, showroom. Alles clean en gericht op promotie.
Theater is telkens anders door regie, scenario, spelers en ambitie. Maar alle drie deze keer, uitvoeringen zonder veel middelen.  

Boerderij in de Buurt

Aanstaande weekend is de première van Boerderij in de Buurt, een voorstelling over het platteland. Het belooft weer iets bijzonders te worden. Een serieuze eenakter van drie kwartier, gevolgd door een discussie van een half uur (afhankelijk van het verloop) en afgesloten met een slotscène.
Een aantal attributen wordt hier tijdelijk opgeslagen. Ik zit er weer middenin.

Verslag Land Art reis

Over de Land Art reis van vorig jaar naar het zuidwesten van de VS schreef ik een artikel dat is geplaatst in het blad Geografie, maart 2018. Hier de link.

Mos

Heb mos van de fruitbomen gehaald met een staalborstel. De boom knapt zienderogen op.  Misschien is de goudrenet wel zo blij dat hij deze keer besluit om - nu ik waarschijnlijk toch weer teveel snoei- , geen wraak te nemen door allemaal hout te produceren en dus minder appels. Het is een delicaat evenwicht.

Crisis

Nogal wat series gezien over staatshoofden, echt of niet-echt. West Wing, House of Cards, Designated Survivor, the Crown. Telkens waren er ook incidenten, goed voor de serie. Het gaat dan over iemand die analyseert en moet besluiten. Onder heel veel druk. Natuurlijk ook met het nodige opportunisme en vooral politiek gevoel.
Moet er niet aan denken dat de huidige president van de VS te maken krijgt met een echte crisis, een die langer dan een dag duurt, standvastigheid vergt, nadenken. Stel je voor dat Fox dan ook nog uitvalt.

Readymades

Misschien zijn schilderijen wel de meest voor de hand liggende readymades. Zeker de fantastische, beklemmende taferelen en tafereeltjes die Rauch schilderde en nu te zien zijn in de Fundatie in Zwolle. Allemaal verhalen. 

Readymades

Een readymade uit deze tijd. Sinds de uitvinding van tweets liggen ze steeds meer voor het oprapen. Poëzie op haar mooist. De boodschap mag bespottelijk zijn. Er mag een grafisch grapje in zitten: uitroeptekens, kapitalen etc. Absurditeit. Uitvergroten (grootspraak) mag ook.  

Readymades

In de vijftiger, zestiger jaren had je de readymades. Barbarber had er het patent op. Het drukte boodschappenlijstjes, titels van boeken, behangpapier, de administratie van de korfbalvereniging af. Het Duits breien had daar wel bij gepast. Het deed er niet toe of het waar was of niet, belangrijk of niet. Het was er gewoon. Het was poëzie. Hoe zou Barbarber met deze tijd omgaan? 

Duits breien

Duits of continentaal breien op rondbreipennen. Is anders dan hoe we hier breien. Je steekt in achterlangs, haalt draad op en laat afgaan. In plaats van hier: steek in, haal over en af laten gaan. Je hoeft je vinger niet te verplaatsen. Krijg je muis-vingers van.
Een instructievideo is al ingewikkeld, laat staan het echte werk.
Daarom beginnen met sloffen van heel dik garen. Die moet je heet wassen zodat ze vervilten. Dan zie je de fouten niet meer en hou je warme voeten.

Alice's restaurant

Luisterde naar Alice’s Restaurant, de protestsong tegen de Vietnam oorlog. Arlo Guthrie’s meesterwerk. “You can get anything you want at Alice’s Restaurant”. Een gitaarlied van 30 minuten. Soms langer, het lag er maar aan hoe Guthrie er tegenaan ging. In ieder geval iets te lang voor DWDD.
Tegenwoordig heb je al genoeg aan een # op twitter om een protestbeweging te starten. Jammer dat er niet meer vakmanschap is vereist. 

IJssellinie

Gisteravond een creatieve avond om tot nieuwe initiatieven te komen voor de IJssellinie. Goed georganiseerd. Een keur aan deskundigen. Eigenlijk teveel. De avond was zo meeslepend dat ik nu denk, waar heb ik me weer toe laten verleiden. Bijvoorbeeld denken & doen over een nieuwe IJssellinie (de Russische bots, trollen en drones komen vrijelijk binnen, hoe ga je daar mee om?) en eindelijk eens  over de tegenstelling op de Haere tussen oorlog en vrede, natuur en beton, liefde en haat. Kijken wat het oplevert. 

Billboards

Een mooi billboard op een gebouw in St Paul, Minnesota. Michele Bachmann, een van de meest extreem rechtse, christelijke voormalige presidentskandidaten, wachtte op een teken van god of ze zich kandidaat moest stellen voor de senaat namens de staat Minnesota. Dat teken kreeg ze. No. Men heeft gevoel voor humor in Minnesota. Fargo speelt zich daar ook af.
Trouwens, 'Three billboards in Ebbing, Missouri' is echt heel goed.  

Agro promotie

Was gisteren bij de opening van de Verlichte Proeverijenroute in de Krimpenerwaard. Weer een mooi initiatief om boer en burger te verbinden. Lekkere hapjes en vooral promotie.
Ik weet nooit goed wat ik er mee moet. Het houdt niet op: Boer zoekt Vrouw, de Boerinnenkalender, Boer in de klas, Kom in de kas, VarkensVandaag, BoerBewust, mmmEggies, Keten Duurzaam Rundvlees en Stichting Blij met een Ei, etc etc. Er wordt enorm in PR en communicatie geïnvesteerd. Is er zoveel mis denk je dan? Vind het vaak moeilijk om met een boer te praten, voelen zich gauw onheus behandeld door Brussel en Den Haag, eigenlijk door iedereen. Ben bang om hem/haar tekort te doen maar geloof alle verhalen ook niet.
Is het niet genoeg om trots te zijn op wat je doet? 

LF2018 opening

Gun iedereen een feestje maar hoop dat Friese Culturele Hoofdstad meer verfijning heeft dan de opgeklopte openingsshow gisteravond. Een product van Nederland Festivalland en Friesland Marketing oid.: steeds grootser, chauvinistischer, fantastischer. Overdaad en herhaling. Elfsteden, Bartlehiem, Friese paarden, Mata Hari, Foppe en Abe en fierljeppen. Kaatsen natuurlijk.
Laat de verdere uitvoering klein, gewoon en bijzonder zijn. Dat is echte Mienskip. Gewoon zelf doen en niet gearrangeerd door weet ik welk gerenommeerd productiebureau. Trouwens, als ik 0,001% van het LF2018 budget mocht hebben voor Boerderij in de Buurt (ook in Friesland) dan zou ik al geholpen zijn. 

Verdriet

De storm van vorige week leidde het blijkbaar in want deze week gaat het rondom me over dood en doodgaan. Euthanasie, kanker, alzheimer, pijn. Waarom komt het altijd samen? Om daarna weer door te kunnen leven, maar dan voorzichtiger? Of trekt verdriet verdriet aan? Vreemd. 

Pruimenboom

Bij alle stormschade van gisteren is onze pruimenboom nog niet eens meegeteld. Het was een minkukel: verkeerd geënt, verkeerd gesnoeid maar als de nachtvorst niet op het verkeerde moment kwam, altijd vol pruimen. Tot de laatste jaren, toen de zwam er vat op kreeg en de takken gingen afsterven. Het werd een pruimeboom. Blijkbaar waren de wortels nog wel stevig want hij knapte af. De tuin zat gisteren tijdens de storm trouwens vol duiven die niet meer de lucht in konden of mochten. 

Schema's en inboxen

Deed deze week mee aan een discussie over de toekomst van 'het sociale domein' in mijn gemeente. Thema's waren 'dorpen onder druk' en 'vrijwilligers'. De hele zaal hing vol met indrukwekkende (onleesbare) schema's die na x maanden studie en meer dan 400! interviews de werkelijkheid in kaart zouden moeten brengen. Wat een abstracties. Bovendien was het net of de schema's 15 jaar geleden opgesteld waren. Observaties: te weinig woningen voor starters, voorzieningen die wegvallen, jongeren die geen vrijwilliger willen zijn, gevoel van onveiligheid en meer van dat soort gemeenplaatsen waar het platteland patent op lijkt te hebben. Niets van alle positieve energie die ik in mijn eigen dorp zie. Jammer.
Las vandaag over aanpak van debatten zoals die tegenwoordig in de stad worden gevoerd. Om andere redenen verontrustend. Daar heeft men het over migrantengemeenschap die moeten 'onboarden', discussies die je niet moet 'inboxen'. Omdat instituties bijna allemaal links zouden zijn, zijn de sprekers rechts. Er mag geen 'getrol' plaatsvinden tijdens de discussie. Het 'offline-debat' wordt georganiseerd door de Nederlandse Leeuw. Weer zo'n populistische natte droom.

Den Helder

Waren in Den Helder. Probeerden iets te zien van het masterplan waar het Jaarboek Blauwe Kamer de stad om prees. Bijzonder hoe een stad aan de ene kant te maken heeft met erfgoed dat haar waarde heeft bewezen, de prachtig gerestaureerde marinewerf Willemsoord, en aan de andere kant de rest van de stad waar alles nieuw gebouwd zou moeten worden om tot een evenwicht te komen. Maar hoeveel winkels, musea, hippe tenten heeft een stad te vergeven om te vullen? Knappe bestuurders zijn daar nodig, geen ontwikkelaars.  
Op die koude dag ook naar de Nollen, de beeldentuin van Ruud van de Wint. Mooie werken, mooi toegelicht. Neem een rondleiding, want in sommige werken kun je anders niet in. Turrell-achtige ervaringen in staal en verf.

Werk dit jaar

Voorlopig lijkt het een rustig jaar te worden. In ieder geval een paar projecten (BIM, KZD, Kampereiland) afwerken, Boerderij in de Buurt organiseren maar daarnaast tijd om nieuwe zaken op te pakken. Een land art project realiseren? Filmproject IJsseldelta? De relatie tussen stad en land als nieuwe uitdaging? Voorbereiden van een reis naar Transnistrië.
Maar er komt vast wel weer iets voorbij dat niet was voorzien. Ik ‘va banque’ er helemaal voor.  
Vandaag hebben we escaperoom op Kolkenstein, de Hoogwaterkamer afgebroken. Hij wordt overgenomen en doorgezet door het Watermuseum in Arnhem. Daar zijn we heel blij mee en trots om. 

Nieuwjaar

HX wenst je een mooi en gezond 2018. Rijk aan gebeurtenissen. 

Lies Holstein, American Soil, 2017/2018